Yalnız doğup yalnız mı ölürüz?

Belki de evet… yalnız doğarız, ilk nefesimizi tek başımıza alırız. Ve sonunda, o son nefesi de kimseyle paylaşamayız. Ama mesele yalnız doğmak ya da ölmek değil aslında; o iki nefes arasına kimleri sığdırdığın, nasıl bir iz bıraktığın, kimlerin yüreğine dokunduğun. Hayat boyu kalabalık içinde yalnız hissetmek de mümkün, bir tek kişiyle dünyayı paylaşmak da. Yalnızlık doğamızda olabilir ama ruhumuza değen insanlar, o yalnızlığı anlamlı bir sessizliğe çevirir. Ölüm belki tek başına gelir, ama sevgiyle yaşanmış bir hayat, insanı asla yapayalnız bırakmaz.

Doğunca biraz gösteriş yapılabilir yaşam boyu iyi sandığımız insanlar olur mezara girince cenazemiz bazı kişilerde az kişi olur bazı kişilerde çok kalabalık olur sonrasında çok az kişi hatırlar

yalnız doğmadım ama yalnız ölmek isterdim kimsenin olmadığı bir yerde son nefesini verirken arkamdan kimsenin üzülmesini istemiyorum ölümde hayatın bir parçası