Nişanlım babamı adam yerine koymuyor, benim de umrumda değil?

Normalde bir insanın gururuna dokunur değil mi? Sen kimsin de benim babamı insan yerine koymazsın, hakkında kötü konuşursun, üstten bakarsın falan? Ama ben aile sırlarımızı biraz fazla açtım nişanlıma. Yani öyle şeyler anlattım ki babanı asla böyle düşünmezdim dedi ve o günden beri babama hürmette kusur etmişliği oldu. Eskiden ikaz ederdim onu ama artık takmıyorum.

Babam parası olmasına rağmen çok cimri biri. Bir baltaya bile sap olamamış biri. Parası var ama kirası suyu elektriği cartı curtu curtu annem hasta maaşıyla ödüyor. Babam ise yan gelip yatıyor veya kahveye gidiyor bu da yetmezmiş gibi eve gelince bizden hizmet bekliyor. Çalışmadığından değil çalışmak istemediğinden evde duruyor yoksa eli ayağı tutuyor hepimize taş çıkarır. Annem ise maaşı yetmediği için böbrek hastalığına rağmen okullarda hademelik yapıyor. Üç kuruş için. Ben de okuyorum, okuldan sonra part time işte çalışıyorum. Karınca kararınca bir şeyler yapıyoruz bakıyoruz kendimize ama çok zorlamıyoruz ve babamı bu sebepten hiç affetmeyeceğim. Parası olup bize eziyet çektirdiği için hiçbir hakkım ona helal değildir.

Ben de işte nişanlıma dertlenirken bir gün dayanamadım ve her şeyi anlattım. O günden beri böyle.