Akran zorbalığı zulüm müdür?

Onlar yuzudnen hayatım alt üst oldu ama benim adımı dahi haturlamiyolar zoruma gidiyor sırf sesszisim diye beni sectiler çok üzülüyorum onlar yüzünden ozguvensiz ve korkak biri oldum bu saatten sonra m değiştirmek imkansız değil ama zor böyle bir yükü bana vermeye hakları yoktu

Sen onlar seni ezdigi için ozguvensiz olmadın. Ozguvensiz olduğun için onlar seni ezdi. Kendinden emin bir insanı kimse ezemez. O yüzden hepsini geride birak. Yetişkin insanlar zaten akran zorbalığı gibi şeylerle filan uğraşmaz.

Yani suçlu benime getirmeye calisiyosun lafı bu dediğin resmen buna çıkıyor

Belliki sende o zorbalardansin hiçbir yaşta degismiyosunuz gerçekten bak son tezinide curuttum :)

Hayır. İçine kapanık olduğum için ben de zorbalandım. Kendim bunları yaşadığım için sana tavsiye veriyorum. Seni ancak seninle aynı hislere sahip birisi anlar. Ben de içimde onların kiniyle yaşıyor ve çok acı çekiyorum. Sana benim gibi olma , git kafanı dağıt diyorum

Bunu demen beni daha çok üzdü inan çünkü ben kendimi hep teselli etmeye çalışıyorum ben pislik değilim günahkar değilim diye koskaca dört sene de kendimi intihar raddesine getirdim sorunu bilmiyordum ve kendime günahkarim diyordum şimdi ise vesvese alıyorum sen eziktin lisliktin diye ama bunları söylemek hiç bana yakışmıyor bence sende zorbalar yüzünden böyle bir şeyi kabullenmemelisin bu çok ağır sebep biz değiliz onlar sebep ararsan çok belki sınıfa sonradan geldim diye belki gözlüklü diye belki şişman diye değiştirir mi zorbalığı zulmü hayır değiştirmez ben bunu asla kabul etmiycem ben sadcee sesszidim ezik ya da ozguvensiz değil

Sana bir pislik ya da günahkar olduğunu söyleyen kim? Pislik ve günahkar olan onlar. Her sessiz insan ezilmez. Genelde yalnız bulunanlar ve kendinden emin görüntüsü olmayanlar ezilir. Benim mesela ezilme sebeplerim bunlardi. Bir de bazıları bir insana kendini aciz hissettirdiğinde ya da onu küçük düşürdüğünde kendini güçlenmiş ve yükselmiş hissediyor maalesef. Böyle egoistlerin de zorbalıklari her daim olacaktır. Şu an tek pişmanlığım onlara gereken cevapları vermemiş olmak. Ben de o zamanlar hakkımı aramaktan acizdim. Bir de İslam ahlakinda bana intikam diye bir şey hiç öğretilmedi. Ondan onlarin bana yaptıkları şeyleri ben de onlara yapayım diye asla düşünmezdim. Sadece bazen hocalara şikayet ederdim ve hocalar onlarla konuşurdu o.