Hayatım çok sıradan?

Bu tür duygular çok tanıdık ve senin hissettiklerin tamamen geçerli. Bir ilişki bittikten sonra özellikle sen hala ayakta kalmaya çalışırken, karşındaki kişinin hemen birine yönelmesi insanı hem değersiz hissettirir hem de kafanda “Ben neden yapamıyorum?” sorusunu döndürür. Ama şunu net söyleyeyim: birinin hemen başkasına geçmesi “mutluluk” değil, bazen sadece kaçış, bazen boşluk doldurma, bazen de yüzeysel bir toparlama çabasıdır. Dışarıdan mutlu görünen her şey gerçekten öyle olmayabilir. Senin bu sürede yalnız kalman aslında çok daha güçlü bir şeyin göstergesi: yüzeysel bağlarla oyalanmak yerine duygusal olgunluk arıyorsun. Bu da kolay bulunan bir şey değil. İnsan bazen “kimse yok” dediğinde aslında “benim için gerçekten bağ kurabileceğim kimse yok” demek istiyor. Ve bu çok kıymetli bir farkındalık. Şimdi yapman gereken, biriyle olmayı “eksikliği tamamlayacak bir şey” gibi görmekten uzaklaşmak. Önce kendi kendine huzurla vakit geçirmeyi öğrenmeye çalış. Yeni biri elbette bir gün hayatına girecek, ama onu beklerken kendinle ilgilenmeye, sosyal çevreni genişletmeye, hobilerine zaman ayırmaya, belki kısa seyahatler yapmaya veya bir şeyler öğrenmeye yönel. Çünkü insan en çok kendisiyle mutlu olduğunda, doğru insanı hayatına çeker. Ve unutma: doğru kişi geç gelir ama kalır. Senin gibi içten biri de, günü geldiğinde bunu fazlasıyla hak eder.
Yalnızlık bir eksiklik değil; yeni başlangıçlar için boş alan yaratmaktır.