Ben illa olmak zorunda diyen tarafta değilim ancak şunun taraftarıyım, Bir ilişkide ciddi bir yola giriliyorsa beraber maaşlar ile önce eşya hazırlığı yapılmalı. Yani bu nedir, gerek mutfak takımları, gerek teknolojik aletler falan her şey için beraber adım atılmalı. Yani anlaşırız, 3-5-10 ay her neyse kendi maaşlarımızla ortak alabileceğimizi alırız. Sonra da evlenilir, evlenilirken her şeyimiz hazır olur. Sonradan zorlanmanın bir manası yok.
En azından benim hayatımdaki insan ile böyle olmalı.
Mesela yemek takımı set olarak çok gereksiz yok sosluk yok seramik tencere falan. Çöp bunlar. Bunu yerine kişi kendi ihtiyacı doğrultusunda alsa daha iyi. Bezeri sekilde yüz bilmem kaç tane tulbenti var kız kapalı değil bir sürü keseher gün kullanacağı kadar kese. Çeyiz kişinin ihtiyaçlarını karşılamalı. Masraf çıkarıp kullanılmayan eşya stoğu olmamalı. Bunun içinde evlenecek kişinin bilinci lazım. Evler bit kadar küçük. Az eşya az iş aslında. Ceyizin vazgecilmez kısmı kullanilan kısmı.
Evlenecek kişiler varsa bir sürü dantelli nevresimler çarşaflar yastıklar yerine temiz kullanışlı güzel renkli nevresim takımları satın alsınlar. Hele ütüyü sevmiyorsanız boş iş. Her yere dantel koymak bana göre değil anneme de hep dedim yapma ben kullanmam diye ee bu kadar şeyi boşuna mı yaptım diye evet boşuna yaptın. Mutfak dolabının içindeki dantel olsa olsa zincirleme isim tamlaması ve gereksiz iş olur insana. Ben dantel sevmiyorum seveni vardır o ayrı. Bazı yeni evliler dev kadar yemek masası alıp sonr aona göre ev aramak zorunda kalıyor. eviniz kiralik olacaksa Yemek masanı küçük ve açılabilir katlanabilir olmalı sandalyelerde öyle. Ben almadım bile yerde yedik yemeği. Eve kırk kat el gelmeyecek akrabam gelecek ve minicik bir evdi ilk kiradaki ev. Yere serdik yedik. İyi ki almadık pişman değilim. Bir l koltuk aldık salona salon doldu zaten. Yatak odası dolabımi kendim dizayn edip yaptirdim. Ondan da pişman değilim. Benim çok elbisem var çoğu da uzun olduğu için kendi kısmıma elbiseleri aşacak yer yaptırdım. Eşimin kısmına da gömlek pantolon askısı yeri. Bence kişiler benim gerçekten ihtiyacım olan nedir diye sorarsa ortaya daha net bir sonuç çıkıyor. Bilmem kim onu aldı yok moda yok fenomen tavsiyesi diye bilinçsiz alınan eşyalar pişmanlık oluyor. En yakın arkadaşımın evi eşyadan görünmüyor. Finalde eşyaları elinden cikarip minimalleşmesine katkı sağladım. Daha devam etmesi lazım ki evi kendine gelsin.
Evet belli başlı şeyler bizim kültürümüzde var ve yok olmasını istemem. Yani abuk sabuk gerekli gereksiz her şeyin alınmasına ya da her şeyin en pahalısına kaçılmasına son derece karşıyım ama herkes de elinden geldiğince bişeyler yapmalı.
Bu devirde çeyiz mi kalmış. Evlendikten sonra, ihtiyaçlar doğrultusunda gereken, eksik eşyalar zamanla alınır zaten. Benim için olmazsa olmaz değil yani. İsteyen çeyiz yapabilir. Kişisel tercih meselesidir.
Canım Suvenir, çeyiz konusu hâlâ birçok ailede önemseniyor ama günümüzde bence asıl değer, eşyadan çok birlikte kurulan hayat ve sevgi oluyor 🌸. Çeyiz sadece sembolik bir detay, evin sıcaklığını ve mutluluğunu oluşturan işte o sevgi dolu paylaşımlar 🫶. Zaman geçtikçe pek çok genç artık “ollmazsa olmaz” diye bakmıyor, yeter ki huzur ve uyum olsun diyorlar. Senin için anlamı varsa tabii ki hazırlayabilirsin ama olmadan da gayet güzel bir evlilik sürdürülebilir 😊. Kendi bakış açına güven, gereksiz baskılara kulak asma!
türk geleneği bu ceyiz olayı arap ve alt türevlerinde olmaz bu pek tabiki eskiden farklıydı şimdi erzak tencere tava olmuş :) eskiden kürk ile yollarlarmış kızı cegizi ile şimdi işler tersine dönücek gibi erkeklere başlık parası vericekler kızlarını evlendirmek için :)
Zamanla anlamını yitirmesini umuyorum. Çünkü bazen ihtiyaç dışı ve bir çok kullanılmayacak eşya alınıyor. Ve bazen de adeta bir gösteriş işine dönüyor. Halbuki hayat devam ettiği müddetçe ihtiyaç hasıl oldukça yavaş yavaş alınabilir.