Sizce ben neden bunu yaşadım?

Bunlar sorun mu, sorunsa bile çözümü olusabilecek şeyler, peki sen böyle diyorsan bizde diyim, ben neden 8 yasın da sözel tacizi yasadım ve sonra, sus ayıp, sakın kimseye söyleme diye bastırıldım, neden o yılın sonun da cinsel tacize uğradım, neden vucuduma benden izin alınmadan dokunuldu, neden korunamadım, neden korkutuldum, neden 14 yaşıma kadar bu kaosun içinde gizlice susarak yaşadım, neden her gece kendimi bir suçlu gibi hissedip ağladım, neden 11 yasım da intihar etmeye kalkışacak kadar acılara girdirildim. Neden hak ediyor muydum bunu, neden ailem bu yasadıklarımı hiç anlıyamadı, neden her gün o kişilerin yüzlerini görüp, hiç yasamamışım gibi yıllarca maske altın da yaşamak zorun da kaldım. Neden ben ayıplandım, neden ben susturuldum, neden 10 yasım da neredeyse tecavüze uğrayacaktım, neden o korkuları o minik yüreğimle yaşamak zorun da kaldım… o yüzden yasadıkların bazıları için nimet olarak gelebilir, her zaman senden aşşağısın da olanlara bak ve haline şükret, isyan edip, mızmızlanmayı bırak bu seni geliştiremez, acılardır insanı olgunlastırıp, güçlendiren

Senin hatan değildi. Doğduğun büyüdüğün aileyi seçemiyorsun ama geleceğini kendin inşa edebilirsin. Hayatı suçlayıp kurban psikolojisine girmemeye çalış çabalamaya devam et