Her şeyden kurtulmak için illa intihar mı etmem gerekiyor?

Bir türlü yüzüm gülmüyor her konuda sınanıyorum. Bedensel engelli olmam hayatın bana verdiği zorluklar yalnızlık ve dengesiz ailem. Akülü araba almıştım rahat etmek için annem de yorulmasın diye ama ne yazık ki rahat edemedim. Arabayı dikkatli bir şekilde sürmeme rağmen dışarda bana köpek gibi bagırıyor oraya sürme araba geliyor sağa bak sola bak falan filan. Ayda yılda bir çıkıyorum oda burnumdan geliyor zehir ediyor günümü. Her köşede fotoğrafımı çek diyor. Cafedeki garsondan sigara istedi bugün utanmadan. Öyle doluyum ki saçımı kesmemek için zor tutuyorum. Seytan diyor ki hayata küs eve kapan saçını boya yapma bakımlı olma ama yapamıyorum işte kendimi seviyorum :(( Gerçekten çok ama çok bunaldım. İnsanlara bakıyorum herkes arkadaşlarıyla sevdikleriyle gezip dolaşıyorlar uzun uzun sohbet edip kahkaha atıyorlar. Birde bana bak. Onun yüzünden hayat enerjim kalmadı. Arkadaşlarım dostlarım da yok bir tek ona muhtacım