Bu yaşadığım durum beni aşırı rahatsız etti siz ne düşünüyorsunuz?

Annem, tenis öğrenmem için beni bir öğrencisiyle tanıştırdı. Tanışma sonrası Kız benimle bir kafede buluşmak istedi, ben de gittim. Sohbet sırasında sürekli kendini “eski sevgilimi hemen unuturum, geçmişe bakmam, bir insanı tek yanlışta silerim, kişisel gelişimle çok ilgileniyorum” gibi cümlelerle anlatmaya çalıştı. Havalı görünmek istediğini hemen anladım. Dayanamayarak kişisel gelişimle ilgileniyorsan hangi kitapları okuyorsun dedim, cevap veremedi. Ben de birkaç kitap önerdim. Ayrıca “herkesi kolayca silerim” sözüne, “Ben de bu kadar çabuk unutabileceğim birini hayatıma almam” diyerek karşılık verdim.
Bu dediklerimin onun savunma mekanizmasını kırıcağını biliyordum fakat susamazdım.

İkinci buluşmada tenis öğreticekti bana. Üniversitenin salonunda oynamayı önerdim, fakat istemedi. Bu yüzden bizim sitenin salonuna geçtik. Karşılarken güler yüzlüydüm, ama o soğuk davrandı. Tenis masasının filesi yırtıktı, bu yüzden aşırı sinirlendi, durumu abarttı. Üzerine, iki kız hava soğuk diye tenis odasına girince ve küçük bir çocuk Scooter’la içeri girip çıkınca daha da gerildi. Ben de “bugünlük bitirelim” dedim. O ise tüm bu çocukların yaptığını “saygısızlık” olarak yorumladı. Ben de çocukların yaşlarını ve koşulları düşünerek bunun normal olduğunu söyledim.

Sonrasında, üniversite salonuna neden gitmek istemediğini sordum, meğer önceden birileriyle tartışmış. Yani ciddi bir sebebi yokmuş yine ego yapıyor anlıcağınız. Bütün bu davranışlarını gördükten sonra soğudum ve eve gidince saatlerimizin uymadığını, başka bir arkadaşımla devam edeceğimi kendine iyi bak diyerek mesaj atıp iletişimi kestim.

Kısacası, sizce haklı mıydım?