İnsan özünde iyi mi kötü mü bir varlıktır?

İyilik ve kötülük dediğimiz şeyler, çoğu zaman insanın eylemlerinde değil, eylemlerine anlam biçen gözlerde doğar. O yüzden, insan özü itibarıyla ne iyi ne de kötüdür; ama her ikisine de eğilimlidir. Çünkü insan, boş bir levha değil; kendi iradesiyle kazınmış yazılarla doludur. Ancak daha derin bir soru var burada: İyi olduklarını söylediğimiz insanlar, gerçekten iyi oldukları için mi iyidirler, yoksa kötülük yapmadıkları için mi? Kötülük yapmamak, pasif bir durumdur; ama iyilik, bilinçli bir tercihtir. İyiliğin değeri, kötülüğü yapabilecek kudrette olup da onu seçmemekte yatar. Hiçbir kötülüğe güç yetiremeyen bir varlık, masum değil, belki de sadece etkisizdir. Öyleyse insanın özü, iyiliği ve kötülüğü seçme kapasitesinde saklıdır. İnsan, seçen bir varlıktır. İradesiyle kendini şekillendirir. Kimileri, kötülüğün kapısını çalmak aklına bile gelmezken, kimileri o kapının anahtarını taşır ama cebinde bırakır. Hangisi daha iyi, hangisi daha insan? Belki de insanın özü, sadece bir tohumdur. İyi mi kötü mü olacağı, o tohumu hangi toprağa ektiğine, hangi ellerle suladığına ve hangi niyetle büyüttüğüne bağlıdır.