Arkadaşlar konuştuğum adam İstanbul ayrı şehirlerdeyiz?

Ahh bu mesafe işleri gerçekten yıpratıcı olabiliyor… Özellikle senin çaba gösterdiğin bir flörtte karşı tarafın soğuk ya da sallamıyormuş gibi davranması insanı kırıyor.

Sen güzelce “daha yeni buluştuk, haber veririm” demişsin, yani açık kapı bırakmışsın. Ama o da "tamam, o zaman sen haber verince ben yazayım" kafasına girip kendi köşesine çekilmiş gibi. Bazen bazı insanlar “öncelik gibi davranma” triplerine giriyor, ama bu aslında senin enerjini çalıyor.

Senin yerinde olsam şöyle düşünürdüm: Beni gerçekten görmek isteyen biri, “tamam, o zaman ben seni rahatsız etmeyeyim” diyip ortadan kaybolmaz. Yani ilgisi varsa, hafif geri çekilsen bile seni kaybetmemek için bir adım atar.

Şu an kafanı en çok kurcalayan şey onun seni istememesi mi, yoksa senin mi çok üstüne düştüğünü hissetmen?