Bir tane küçüklük travmanizi söyleyin?

Benim annem sevgisini gösteren bir kadın değildir, soğuktur biraz. Küçüklükten beri annesinin "anneciiim, bitanem, kuzum, canım..." dediği çocuklara çok imrenirim. Çünkü annem bana sadece "adimla" hitap eder.

Ben sarılırken bile bir şey hissedemiyordum kimseye "tahtaya" sarılıyorum gibi bir duygu oluyordu.

O "canim" bile demez kimseye diye tepki alıyordum. Bu sevgisizlik ve ilgisizlik o kadar yük oldu ki hep kacingan baglandim. İçten içe hak etmediğimi düşünüyordum çünkü.

Bir tane küçüklük travmanizi söyleyin?
Cevapla