Biri sana 'yanındayım' dediğinde, gerçekten güvende hissediyor musun?

Hayır, tabii ki hissetmiyorum. Çünkü artık “yanındayım” cümlesi, sadece dudaktan dökülen boş bir teselli gibi geliyor. Kaç kez duyduk bunu, ama ihtiyaç anında kimseyi göremedik. İnsan, zamanla öğreniyor; bazı sözlerin ağırlığı yok, bazı insanların duruşu yok. Güven dediğin şey, lafla değil, eylemle olur. O yüzden biri “yanındayım” dediğinde artık içimde bir şey kıpırdamıyor. Gerçekten yanında olan zaten söylemez, hissedersin. Ama lafla peynir gemisi yürümediği gibi, boş vaatlerle de kimsenin ruhu iyileşmiyor. Ben artık sessiz desteklere inanıyorum, gürültülü yalanlara değil.