Çok ağlanacak bir hayatım var resmen?

Bomboş biriyim yalnızım ama doğduğumdan beri insanlarla konuşmaya can atıyorum resmen o kadar yalnızım vedalaşırken veya konuşma biterken moralim bozuluyor hemen. Hayat yalnızlıkla siniyor nereye gitsem yalnızım her yerde yalnızım herkese biri bi ekip bişi denk geliyor ama ben yalnızım. Bi ara Benzinlikte işe başlamıştım orada bile geceye sabitlediler gene yalnız kaldım markete gelen müşterileri tutuyordum lafa gitmesinlerde yalnız kalmiyim diye. Diğer vardiyalarda 2 kişiler ve pompadaki gençler falanda kalıyordu öyle motivasyon oluyordu onlara. Okul yaşamında yalnızım aile zaten onlarla bir şey paylaşmak yerine yalnız kalmam daha iyi. Ahahhahahshah Aile küs diye aynı binada olduğumuz akrabalarla bile görüşemedim herkes toplanırdi pazarları ben küçükken alt katlardi yerde seslerini dinleyerek uyurdum. Kuzenleirm PlayStation oynardı almazlardi evlerine. Küs olmadıklarımiz 1500 km uzaktaydı. dünde bugünde yalnızdım yarında yalnız kalacam. Hasta olacam biliyorum yalnızlık çok kötü bir şey hani bizde yalnızız diyeceksiniz ama ben doğduğumdan beri böyleyim kaderin cilvesi resmen. Size şöyle söyleyim tehlikleli bir mahallede yaşadığım için sokağa bile çıkamıyordum arkadaşlarım falan bile olamadı olsalardı hepsi serserilerdi. Ben bayağı yalnızım ve korkarım ömrümün sonuna kadar yalnız kalacam. Neden peki imanlı mı değilim günah mı işledim dünyaya gelmekle hata mı ettim seçmediğim halde oysa ki
Güncellemeler
1 yıl
Geçen gün rehberime baktım 140 kişi var 140. Fakat bunlarin 130uyla minimum 5 yıldır hiç konuşmuyorum görmüyorum eklinbile değilimdir telefonlarında. Kalan 10 kişinin 5 kişi 1 yıldır hiç konuşmuyor. 5 kişide anne babam ve 2 3 akraba
Çok ağlanacak bir hayatım var resmen?
Cevapla