İnsanlar neden bir dine inanmalı sizce ve insanın hayatına ne gibi katkısı var?

Bir yorumda birisi zırvalamış, baktım Finlandiya intihar oranında 35. sıradaymış ve bu iskandinavlar arası en yüksek sıralama yani diğerlerinde çok daha az. Bunun sebebi oradaki kasvetli hava ve ekonomik durumları gayet iyi olduğu için hedeflerinin kalmaması denebilir. Şu zamsaIaklarda inançsız intihar eder düşüncesi beni çileden çıkarıyor, böyle canım cümleler sinirlerimi zıplatıyor arkadaş. Ben agnostiğim ve cennet, cehennem, ahiret gibi zırvalıklara inanmıyorum, benim için yalnızca bu dünya var ve öldükten sonra binlerce huri beni beklemiyor, sonsuzluğa dek huzur içinde yaşayacağım bir öte dünya yok ve elimdeki tek şey bu dünyadaki hayatım, başka hiçbir şeyim yokken elimdeki tek şeyi neden kaybedeyim? 3-5 embesil aksini iddia edip duruyor ve inançsızlara pislik atıyor ona canım sıkılıyor. İnançsız insan elindeki tek şeyi yani bu hayatı kaybedeceği ve tamamen yok olacağı için ölümden daha fazla korkmaya bile meyilli olabilir, ölüm güzellemesi yapan dinlerdir hatta savaşmak için asker lazım olduğunda şehitlik kavramları ile insanların seve seve ölmesini sağlamak için din çok kullanışlı bir araçtır. Bazı malum dinlerde canlı bomba olarak hem ölüp hem öldürmeleri için insanların arasına salmak da ancak dinlerin yapabileceği yani ikna edeceği cinsten. Kimse işkembesinden inançsızlar ölmek istiyor algısı yaratmasın, boş lafa gerek yok. İnanıyorsanız kendi çapınızda inanın, inanmayana pislik atmaya sakın kalkmayın, haddinizi bilin. Ben Müslümanların inandığı kitapta cihad size farz kılındı yazdığı için Müslüman dediğin kafa kesmek emir olunmuş birer katildir diyor muyum? Üstelik gerçekten cinayet işlemenin farz kılındığı Ayette yazdığı halde. O yüzden terbiyesizlik etmeye gerek yok, dinin hayat standartları ve ahlak üzerinde dahi hiçbir etkisi yoktur, olmamalıdır.

kısa vadeli mutluluk için belki dine inanmak şart olmayabilir.
din, insanın bu dünyada niçin var olduğunu amacını gidişatını bildirir ve Yaratan'ını bilmeye O'nu sevip O'nun gösterdiği yoldan gitmeye davet eder. Din uzun vadeli mutluluğu bildirir. Dünyanın yolculukta verilen kısa bir mola kadar kısa olduğunu ve her nefsin ölümü tadıp sınama yeri olan bu dünyadan ahirete gidip sınanmanın sonucuna göre insanın akıbetini haber verir.
Dolayısıyla dine inanan insan dinin yasakladığı şeyleri yapmayarak belki de kısa vadede mutsuz olacaktır mesela şu an 20'sindeki yakışıklı bir erkeği arzulayan her kadınla olmak mutluluktan uçurabilir ancak din böyle yapma der. Nikah kıyıp sorumluluk alarak bir ilişkin olabilir der mesela.
Bugün toplumların mutluluğunu incelerken dünü de görebilirsek belki o vakit mutsuzluğu kaosu anlayabiliriz.
Tarihi kaynaklara göre -ki Binbir Gece Masalları dahi bunun şahididir diyebiliriz- Müslümanlar ilk dönemler dünyanın hem en mutlu hem de en müreffeh toplumu idiler. Ancak dediğimiz gibi dünya sınanma yeridir dine inanıp anında mutlu olmak söz konusu olsa o halde inancın ne manası olurdu? İnananın gerçekten inandığını nasıl anlardık, herkes inanırdı...