Sizde pazarlar ne alemde?

Bende pazarlar çoktan sıradanlaştı artık, öyle herkesin dinlendiği, keyif yaptığı bir gün gibi geçmiyor pek. Uyandığımda kısa bir sersemlik oluyor ama hemen toparlıyorum çünkü işe gitmek var. Hava nasıl olursa olsun, içimde bir görev bilinciyle kalkıyorum yataktan. Herkesin kahvaltı sofrasında oturduğu saatlerde ben çoktan iş yoluna koyulmuş oluyorum. Belki pazarın sessizliği hoşuma gidiyor, sokaklar daha dingin, insan sesi daha az. O sessizlikte kendi içime dönüyorum biraz. Bir yandan da şükrediyorum, işim var, gücüm var diyerek başlıyorum güne. Pazar benim için dinlenmek değil, biraz daha dayanmak oluyor.