Annesi babası için üzülen var mı?

Anneme ve babama bakıyorum yaşlandılar artık. Ve ben hala adam olamadım. Gerçi ergenlikteki gibi hırçın bir çocuk değilim fakat hayatımda eksiklikler var. Ekonomik anlamda özgür değilim. Ve bu beni daha da üzüyor. Anneme bakıyorum yazık kadın sabahtan akşama kadar uğraşıyor. Kahvaltısı, bulaşığı, yemeği, çamaşırı, temizliği her gün uğraşıyor. Babam desen öyle. İkisi de emekli maddi açıdan sıkıntıları da yok. Fakat onların yaşlanması ve hala uğraşması üzüyor beni. Var mı hiç böyle düşünen? Yoksa bende yaşlanıyorum da duygusala mı bağlıyorum?
:D

Tabi bunun yanında annesini ya da babasını veya her ikisini kaybedenlerin hali daha zor. Allah yardımcılırı olsun. İnşallah evlendikleri zaman anneleri, babaları olur onların.