Akrabalar tarafından eziklenmek?

Herkese merhaba. 32 yaşındayım 3 sene önce elimden ayrıldım. 3.5 yaşında bir kızım var. önlisans menzunuyum. Gelen yıl dgs ile mühendislik kazandım ama kızımı bırakıp gidemedim. Bulundunduğum şehirdeki üniv. Kazanamadım. Benim yaş grubunda yanı 30-40 arası 3 tane kuzenim var evli çocuklu. Üçününde çocukları 1-6 yaş aralığında hepsi özel kreş, piyano kursu, dil kursu böyle eğitimler alıyolar. Ben şu an çalışıyorum mağazada çalıştım. Asgari ücretle zam gelince çıkardılar. mağaza mobilya magazası kış sezonunda iş de yoktu pek öyle olunca çıkarıldım. babam emekli asker bir yerde yönetici. Yaşadığımız yer çok küçük mağaza hariç iş bulamadım. Herkes memur sülalemde ögretmen, doktor vs. Beni küçümsüyolar hatta kızımı da. Devlet kreşi ne gidiyor diye. Onların gözünde param ve onlar gibi işim olmadığı için iyi bir eğitim almıyor kızım. boşandıktan sonra beni resmen dışladılar. İlk zamanlar çok takılıyodum sonra herkes yüzlerini gördükçe uzak olmak en iyisi dedim. Hepsinin evi arabası var ben babamın arabasını kullanıyorum. Ayrı evim var ama kira vs babam ödüyor. Ben eğitim aldım difital pazarlama uzmanlığı yapıyorum. 20 bin tl gelirim var biraz borcum var onları ödüyorum. 2026 kpss ye hazırlanıyorum 4 aydır ders çalışıyorum gece gündüz bakalım. Neden böyle bu insanlar anlamıyorum. Ben marka alabiliyorum tatile yurt dışı değil de İzmir vs gidiyorum diye bile parası okadar onuda babası ödüyor zaten diye herkes arkamdan konuşuyor. Babamla anam bana kızıma full destek maddi manevi herşeylerini bize veriyolar. Niye bu kadar kötüleştik ya?