Eşim neden ağlamış olabilir?

İş kuruyorum o ilgilensin diye işte. Biraz destek atsa işi olacak. Hem de kendi işi. Ama daha dinlemiyor bile o kadar sallamıyor

Sen zaten haklısın da onun da psikolojisi normal değildir

Bi onda ego var maşallah. Köpek gibi çalışıyorum. İş yerinde ayrı eve gidiyorum dinlenmiyorum yemeği çamaşırı temizliği ayrı. Akşam da bu yeni işin başına oturuyorum. Haftasonum da işle temizlikle geçiyor ben oturup ağlamıyorum ama

Bırak ev işini o yapsın. Sen neden üstüne bu kadar çok sorumluluk alıyorsun ki.
Sakın o yapmıyor diye yapmaya kalkma. Gerekirse evi biraz 💩 götürsün.
O halde bile senin yapmadığını görünce senin artık o işleri yapmayacağını anlar.
Evlilik iki kişiliktir. Tüm yükü sen üstlenme. O da yetişkin bir insan. Çocuk gibi senin ona annelik yapmanı ve pohpohlamanı beklemesin.

Evde kendince bişeyler yapıyor. Bekarken hiç yapmadığı için yaptıkları ona çok geliyor. Ev süpürme bulaşık makinası boşaltma çöpü dökme falan yaptığı işler bunlar. Çamaşırı ona bıraksam mesela buruşuk buruşuk koyar herşeyi. Ben düzensizliğe dayanamıyorum. Çünkü eninde sonunda bana kalıyor. Ben bunları gocunmuyorum da aslında yaparken. Ona severek yemek yapıyorum. Ama böyle insanın sırtına binilince deliriyorum

Güzelim burada biraz senin de gevşemeyin lazım. Belli ki disiplini, düzenli kadınsın. Biraz kendisi yatıştırman gerek. Kontrolü her zaman ele alma. Bırak mesela buruşuk koysun. Sen de onun kıyafetini ütüleme. Buruşuk buruşuk giysin.
Muhtemelen şuna güveniyor: "Ben yapmazsam, o her türlü yapar ya da ben kötü yaparsam (belki bilerek baştan savma, kötü yapıyor) o yapar. Benim yerime işi devralır."
Dediğim gibi evlilik iki kişilik. Sen onun annesi değilsin. Ona annelik yapma.

Ama toplum öyle demiyor. Benim annem bile eşini ütüsüz mü gezdiriyorsun der. Evlilik iki kişilik ama evlilikteki rolleri toplum hep kadına biçiyor