Erkekler neden baba olmak istemez?

Baba oldum diyelim.

Çocuk hasta mı, aç mı, mutlu mu, rahat mı... Aklım sürekli çocukta olacak. Ona konfor sağlamak için kendi sağlığımdan, zamanımdan, maddiyatımdan olacağım. Kendi konforumu feda edeceğim. Bir misafirliğe yatılı gidemeyeceğim çünkü yarın çocuğun okulu olacak, bir tatile gidemeyeceğim çünkü çocuğumun yapması gereken ödevleri olacak, bu kadar kazanç yeterli diyip hayatımı yaşayamayacağım çünkü çocuğumun okul masrafları olacak, keyfimce yaşayamayacağım çünkü örnek olmam gereken bir çocuğum olacak. Bunların hepsini dört dörtlük, layığıyla yapabilirim.

Ama istemiyorum. Çünkü konforumdan ödün vermek ve bu hayatı kendimle eşim hariç bir başkası için yaşamak istemiyorum. Bu beni rahatsız eder.

"Ayy annelik güdüsü dünyanın en harika hissi hemen anne olmalıyım " diye düşünmek yerine bu çocuğa bakabilecek miyim, bir yere götüreceğim araç var mı, ona bırakacağım bir ev var mı, ihtiyaçlarını karşılar mıyım diye düşünüyoruz da ondan.