Fakir birini seviyorum?

Kendimi bildiğimden beri asosyal bir insanım hep kendimi eve tıkadım yıllarca. 15yaşındayken de instagramda biriyle tanıştım bana o kadar iyi geldi ki hayatında hiç arkadaşı olmamış biri için mucizevi bir şeydi birinin benimle konuşup beni anlaması. Farklı şehirlerde yaşasakta her anımızı paylaşıp konuştuk. ilk başta arkadaş olarak konuşsakta sonrasında benim için benim yaşadığım şehire geldi bi kaç kez buluştuk ve o kadar bağlandım ki zaman ilerledikçe sevgili olduk ve daha daha daha çok bağladım. Asosyalliğimi aşamadım ama sadece onunla konuşup görüştüm yani hayatımın merkezi oldu. Ve zaman ilerdi... şu an 20yaşındayım hala hayatımda kendisi ve artık bu ilişkiyi aileme söylemem konusunda ısrarcı oldu. Ben ilk başta istemedim çünkü ailem aşırı baskıcı ve anlayışsız... Ama sonra sevgilimin bu isteğine hak verdim çünkü gizli buluşmaktan çok sıkılmıştım. Ama aileme söyleyince her şey beklediğim gibi oldu kavga kıyamet... Çünkü sevgilimin maddi durumu iyi değil fabrikada çalışıyor bunu sorun ettiler sana o maaşla bakamaz dediler zorla ayrılık mesajı attırdılar... Ben o kadar boşluğa düştümki beş sene hayatımda olan, her şeyim olan bir insanı maddiyat için bırakmak çok acı geliyor
Ailem bana zorla bunu yapınca intahara kalkıştım çünkü sevgilimsiz bir hayat düşünemiyorum benim bütün gelecek hayallerim onunla... Ama ailemin umrunda değil. Gerçekten kimse beni onun kadar sevemez gibi hissediyorum yani bırakamam onu.. Ne yapmalıyım?