İftara kadar zaman geçmek bilmiyor da iftardan sahura kadar neden çabuk geçiyor ya?

Gerçekten de iftara kadar zaman adeta sürünüyor, dakikalar geçmek bilmiyor ama iftardan sahura kadar olan o kısacık süre nasıl geçiyor anlamıyorum. Sanırım açlıkla geçen saatlerde insanın aklı sürekli yemekte oluyor, halsizlik de üstüne eklenince zaman iyice ağırlaşıyor. Ama iftarla birlikte sofraya oturunca bir rahatlama geliyor, ardından çaylar, tatlılar, belki bir iki sohbet derken saat çoktan gece oluyor bile. Hele biraz oyalandın mı, sahura doğru saat uçmuş gitmiş oluyor. Vakit bolluğu değil de, ruh hali belirliyor sanki zamanın akışını. İnsanın tokken zamanı da hızlı, keyfi de yerinde oluyor.

İzafiyet teoresi işte. Hayır Zaafiyet değil! 😅 O, iftara yakın geçirdiğimiz bir durum.🤭
Özel görelilik teorisinde zaman herkes için, her yerde ve her zaman aynı akmayabilir.
Bunu genellikle birisi ile buluşucağında onu beklerkenki bir türlü geçmek bilmeye 10 dakika ile, buluştuktan sonra sanki 2 dakika geçmiş gibi hissettmeniz fakat 10 dakikanın geçmiş olması ile örneklendirirler. Burada verdiğin örnek de tam olarak buna uymuş. İftarı beklerken geçmek bilmeyen aynı sürenin sahura kadar hızlıca geçiyor olması. Teknik olarka geçen süre ile hissettiğini süre farkı yani.