Kocam evde çocukla yalnız bırakıp annesine gitti?

Yok baya gururlu hatta tanıdığım en gururlu en tükürdüğünü yalamayan insan yedek falan yok yani boka batacağını bile bile yapar inadından

Evet sevgiliyken asla böyle değildi kpek gibiydi evlendik 180 derede değişti neler etmedi ya kaç kere ayrılma aşamasına geldik sürekli dilinde bu vardı her tartışmamızda benim zorumla yürüdü bu kadar ortada asla bir sorun yok normal bir tartışma yaşıyoruz mesela ama ayrılık konuşuyor

Yoo iyiyken çok iyi çok seviyor çok düşkün ama ufacık bir tartışmada böyle bende anlayamadım genel halide soğuk uzak olsa tamam derim öyle

4 olacak

Ooo daha evlendik 6 ay olmadan kaç kere demiştir

Zaten inan 4 yıl olmadı daha ama ağzından bir kere daha çıksa ayrılıl lafı belki arkama bile bakmadan giderim o kadar çok yoruldum sürekli ben ayakta tutmaktan taşımaktan çocuğu her boku benim düşünmemden

Aynen öyle hissediyorum zaten kendim yazıp kendim çiziyorum benim devam etsin dememle devam ediyor

Bütün gün ağladım gözümde yaş kalmadı😂

Aslında sevgiliyken o kadar farklıydı ki köpek gibiydi bana ama anladım ki biraz zor olduğum ve ulaşamadığı içinmiş biz çok olaylar atlattık çevremdeki herkes hayran olurdu hatta aşkımıza yaşadığımız zorluğa verdiğimiz mücadeleye

Maalesef öyle

Bugün başka uzak biryerdeydim biliyorda nasıl döneceksin napacaksın çocukla bir başına korkar mısın demedi

Hayır araba falan yok kaç dakika yürüdüm otobüse bindim çocuk dondu ben kucağımda getirdim

İftar saati geçti ben iftarda arkadaşımdaydım uzak anneside biraz

Öyle zaten orası ayrı arayıp napcaksın geçtin mi diye sormadı bile nasıl geçeceksin demedi bırak onun götürmesini. Onun gururu herşeyden önemli çünkü

O düşünmez işte ben bitsin desem bugün bana asla bitmesin diyeceğini düşünmüyorum hatta bu yüzden düşünüyorum bazen neden hala duruyorum diye benim sayemde devam ediyor gibi geliyor

Çocuğumu düşünüyorum babasına aşırı düşkün akşamı zor ediyor görmek için görünce deli oluyor sevinçten elinden nasıl alayım bunu düşününce çok zor geliyor en çok

Ben çocuğum için katlanırım ki onun için değil birde düşünüyorum ayrılsam napcam hayatıma bir insan almayacak mıyım 27 yaşındayım kızımı üvey babayla mı büyüteceğim yalnız kalayım desem o da çok zor bu yaşta çevre baskısı vs

Kim bakacak çocuğuma

Onlara baktırmam çocuğumu öyle bir durum olursa asla hemde benim ailemde uzakta

Maddi olarakta anca çocuğun masrafını karşılar herhalde

Ya inan olayın maddi boyutunu düşünmüyorum bile babam çok şükür bakar her türlü destek olur ama zor gerçekten ailemde var boşanma neler olduğunu biliyorum boşanma sonrası

Çok boş bir şey gelişigüzel bir şey sordum sorguladığımı güvenmediğimi falan düşünüp celallendi

Aşırı boş bir muhabbet ama birden celallendi ben sinirlendirecek bir şey yapmadım

Kızım aradı görüntülü konuştular sadece

Kızı uyuttum evde tek başımayım işte yanında yatıyorum bütün gün ağladım neredeyse baş ağrısından öldüm

Düzelir belki ama ben düzeltmek istemiyorum çok yoruldum artık bir kere olsun o adım atsın birşeyleri o düzeltmeye çalışsın

Ney anlamadım

Ne diyim gerçekten o kadar öfkelendim ki çocukla beni o sinirle bırakıp çekip çekip gitmesi akşama kadar ağlamam çocuğun yanında

Sorsan asla öyle değil kendini haklı çıkarır sen kovdun git dedin gittim der

Normalde hiç böyle bir insan değil bilmiyorum öfke anında tanıyamıyorum bir dediğimi iki etmez iyiyken

Net hatırlamıyorum ama sanki bir kere daha olmuştu ama bu şekilde değildi sanki ya

Evet

Onun düşünmesi gerekiyor gözüne uyku girmemesi gerekiyor bana göre hava hoş. O bana git dese buraso benim evim gitmek istiyorsan sen git der geçerim bi tarafa aynı şeyi o yapmayıp karı gbi gidiyorsa çantasını toplayıp kendisi bilir sinir anında her şey çıkıyor insanın ağzından

Gelirsem adam değilim dedi direkt gelme deyince

Neresi haklı

Kovduysam kovdum o git dese ben gidecek miyim benim evim kimi kimin evinden kovuyorsun desin geçsin

Anlamak için biraz adam olabilmek gerekiyor sanırım

bir şey sordum gelişigüzel ve yanlış anladı onu sorguluyorum inanmıyorum falan sandı birden aşırı reaksiyon gösterdi olay bu

Bunalttığımı düşünmüyorum ama o aşırı tahammülsüz olduğu için böyle düşünüyordur

Bu şekilde olmamıştır belki gitmezdi genelde ama ayrılık muhabbetine çok getirir çok konuştum bu konuda mesela bu seferde üstü kapalı şekilde ima eder falan tartışma esnasında

Önceden çok fazla yapıyordu son 1 senedir bayağı iyi ama ben bunun birşeylerini yakaladım ben bitiyordum bu sefer bana köpek oldu 6 7 ay sonra fabrika ayarlarına geri döndü

Bilmiyorum belkide öyle bir olayla bitsin istemedi adını kötüye çıkarmamak rezil olmamak için ama karşımda o kadar küçüldü ezilip büzüldü ağladı ki asla böyle bir şey yapacak bir insan değildi

Benim yapacaklarımı biliyor çünkü cümle aleme rezil ederdim

Ona sorsan o da çok yorgun bende öyleyim ama diyorum ya ufacık ceviz kabuğunu doldurmuyor ettiğimiz kavgalar. Yani sabah olan olay 2 dakikalık bir tartışma ama içinden çıkamıyoruz gereksiz gururu yüzünden. Yoksa normal zamanda gayet iyiyiz seviyoruz birbirimizi iletişim var her açıdan iyiyiz

Sürekli böyle tartışsak zaten sürdüremeyiz biz içinden çıkamıyoruz çünkü