30 yasında bır kadın evlilik konusunda çok seçici olmalı mı olmamalı mı neticede hayati bi karar?

Yani size herkes hayran olsun , sizi el üzerinde tutsun , ilgilensin mi? Yoksa hayatınızın merkezinde sadece bir kişi olsun bütün mutluluğu güzelliği onunla mı yaşamak istersiniz?

İşte bütün çıkış noktası işte burada başlıyor zaten.
Her ikisi birden yürüyor gibi görünsede bir yerden sonra her şey alt üst oluyor.
Başkaları için yaşanan hayat haline geliyor ikinci isteğinizi ortaya koyduğunuzda.
Gerçi bunu çoğu insan kabul etmek istemiyor fakat gerçek olanı değiştirmekte kimse başarılı değil.
Yaşantısını ulu orta yaşama isteği olanlar hayatı yaşadığını zannetsede aslında gerçek olan talebe göre hareket ettikleridir.(Farkında olmadan da olsa.)
İnsan hayatı seçimler üzerine kuruludur.
Herkes kendine göre bir yol çizer hayatta ve o doğrultuda ilerler.
Fakat bu çizilen yolda sadece bir seçenek üzerinde doğru ve güvenli ilerleyebilirsiniz aynı anda iki şeyi yapamazsınız.
Basit bir örnek olacak ama tam karşılığı olacağı için belirtmek isterim.
Bir manava ya da pazara gittiniz elma aldınız.
Elmadan alacağınız tat size çileği yediğinizi düşündürebilir mi?
Elbette ki hayır.

Eğer gerçekten düz ve doğru şekilde sadece merkezinize aldığınız kişi üzerinden bir hayat ise niyet , buna başka etkenlerin dahil olmaması gerekir.

Çünkü eğer siz başka faktörleri dahil ederseniz sonraki evrede onların istek ve tercihleri üzerinden bir hayat istemeye yöneleceğiniz gerçeği ortaya çıkar.

Çok basit bir örnek.
Sizce şu an yaşanılan hayatlar sosyal medya için mi var , yoksa insanlar için mi var?

İstisna olandan bahsetmiyorum.
Genel olarak söylüyorum.

İnsanlar paylaşım yapmak için mi yaşıyor , yoksa yaşamak için mi paylaşım yapıyor?

Bu durumu yaşamamak için yapılacak şeyler belli ve net.

İlk başta kişinin kendini tanıması ve kapasitesini kabul etmesi şart.

Hayata karşı bir felsefe edinmesi,
Kendine ama sadece kendine doğruyu söyleye bilmeli.
Nasıl mutlu olacağını,
Neyin doğru/yanlış , güzel/çirkin olduğunu kabul etmesi gerekir.

Başka hayatlara bakmadan kendine bir çizgi belirlemeli , ona göre yaşam sürmeli.

Kim var ki başka fikir ve düşünce ile hayatta kalıp sağlıklı bir yaşam sürebilmiş.

Lütfen bana söyleyin.

İnsanı insan yapan yegane şey düşünmek , analiz etmek, sorgulamak, karşılaştırmak.

Bunları yapmadan bir hayat sürmek isteyebilir fakat hiç bir zaman mutluluğu huzuru güzeli iyi olanı (kendimi için) elde edemeyiz.

Gayet net yazdığımı düşünüyorum.
Kendinizi dinleyin ve kendinize sorunuz.
Nasıl bir hayat istiyorum (Fakat buna vereceğiniz cevap dışarıya bakarak değil , kendi içinizde yaşatmanız gerken , kendinize özgü olmalı.
Nasıl bir eş istiyorum,
Nasıl birini sevebilirim (bakın benı sevebilir demiyorum dikkat.)
Akabinde beni nasıl biri sevebilir?
Nasıl biri Mutlu edebilir?

Bütün düşündüğünüz soru ve yanıtlar kendinize özgü olması gerekir.

Etrafınıza bakın , inceleyin , gözlem yapın , analiz edin.

Yazabilirseniz içinizden geleni ne olursa olsun kâğıda dökün.

Hayat yaşayarak tecrübe edilecek kadar basit bir ortam değildir bunu da unutmamalıyız.

Yaşadığımız yerin ve zamanın kıymetini bilmeliyiz.

Nasıl biri beni sever değil ( o kısmını yanlış yazmışım kusura bakmayınız)
İlk önce ben nasıl birini sevebilirim , sonra nasıl biri beni sevebilir.

İkisinin ortak noktasını bulmalısınız

Hayatın kendisi de basit zor olduğunu insanlar sadece zannediyor.
İnsanlar birbiri ile uğraşmaktan kendini bulmaya çalışacak zamanı bir türlü bulamıyor.
Hayat bir mahalle bakkalı alış verişi kadar basit.
Karşılığını ödeyebileceğimiz şeyi alabiliriz.
Fazlası değil.
Kendimize bir dönebilsek çok şeyi başarabileceğiz.
Başkalarının bizim için çizdiği yolda ilerlemeyi seçiyoruz.
Bu da neden oluyor.
Çünkü insanoğlu hep kolay olanı seçmek işine geldi.
Sadece ikili ilişkilerde değil hayatın tüm alanında.
Kolay iş olsun rahat çalışsayım , kolay kazanayım.
Bir sürü örnek var.
Biri bir açıklama yapar , hemen inanırız.
Aaaa o öyle dediyse kesin doğrudur demek bile alışkanlık oldu.

Hayır değilim.