Küçüklüğünüzle kahve içmeye çıksaydınız ona neler derdiniz?

Bugün küçüklüğümle kahve içmeye çıktık. İkimizde geç kalmıştık. "Hala işlerini son ana bırakıyorsun benden daha geç geldiğine göre durum daha vahim" dedi gülerek. Oturduk o sade filtre söyledi bense karamelli latte. "Yalnız takılmaya devam mı?" sordu bana. "Hayır artık yalnızlıktan nefret ediyorum, artık tek başıma kahve içmeye bile çıkamıyorum dedim. Bana hayretle baktı ve sonra ekledi. " Kilo veremedin hala dimi?" Derinden bir ah çektim. "verdim ama sonra hamile kalınca hepsini geri aldım ama merak etme hayatının bir döneminde çok zayıf oldun." dedim. "Hamile mi? Evlendin mi?" "Evlendim." Bana hayalkırıklığıyla birlikte sordu "Seni biri sevdi mi ki? diye acımasızca sordu. "Bilmiyorum, hala seviliyormuşum gibi gelmiyor hala birinin beni sevdiğini kabullenemiyorum bu yüzden acı çekiyorum ama lütfen kendini sevmeyi öğrenirmisin diye kzıdım ona.

" Kendini bir yere ait hissediyor musun diye sordu?" "Evimi buldum. Onun yanında evimde gibi hissediyorum ve en önmelisi en güzel manzaramı buldum oğlumun gülüşünde. Bana alaycı bir şekilde güldü ve dedi ki herkes olmaktan korktuğu kişiye döner ve son sorusunu sordu "Hayal ettiğin o hayattan çok uzaksın dimi?

"evet ama mutluyum sana tek bir şey diyeceğim lütfen kendşni sevmeyi öğren..."

bunu dedikten sonra sadece ağladı kahvesini hızlıca kafasına dikti ve bana bir şey demeden kalktı ve gitti...