Abimin eşiyle yaşıyorum. Abimin eşi beni evden kovup evi terketti bakabilir misiniz?

Ya zaten kadın suratimi görmüyor sadece çocukları gönderiyor yanima çocukları her gün görüyorum. Hafta sonları gezmeye götürüyorum bazen de beni çağırıyorlar gidiyorum yoksa suratimi bile görmüyor yani ha kapattık kapıyı ha kapatmadık aynı şey

Napiyorsa yapsın artık uzak dursun yeter suratını bile görmek istemiyorum. Arkadaşlarım benim evime gelince çağırmadım diye evden kovuyor kafaya bak ya neden çağırayım her misafirim geldiğinde çağırmak zorunda mıyım

Evimiz 2 katlı alt katta 3 yukarı katta 2 oda var banyo da var üst katı bana verdiler. 1 tanesini yatak odası yaptım diğer odayı da mutfak yaptım. Yanı mutfagim ayrı kendime ayrı yemek yapıyorum o da kendine ayrı yemek yapıyor onların mutfağından yemek bile yapmıyorum. Onun katını neden temizleyeyim kadın suratimi 3-4 günde bir görmüyor

Bilmiyorum artık nasıl orta yol bulunur

Hem evde payım var hem evdeki tüm eşyalar mutfak eşyaları da dahil bana ait. Annemle babam eşyaları full bana verdi. Evden ayrılacaktım ama ayrılmadım çünkü abime acıdım. Evden ayrılsam miras payimi almak zorundayım aynı zamanda eşyaları almak zorundayım. Abim taşınma parası yeni ev parası eşya parası derken sürünür diye evden ayrılmadım

Yordu beni yemin ederim ya elimden geleni yapıyorum bana kalsa 40 tane kavga çıkarırdım ama abim huzursuz olup arada kalmasın diye şimdiye kadar kavga çıkarmadım ama hep o kavga ediyor neden bilmiyorum cidden zararım dokunmadı ona

Ya kavga çıkarmaya neden yok ki kadın suratimi görmüyor. Banyom ayrı mutfağı ayrı odam ayrı kapım ayrı. Bazen çocuk ağlıyor geceleyin sesi bana kadar geliyor onların uyanmasın diye susturmaya gidiyorum. Benim de uğraşacak gücüm yok ki benimle. O sürekli mutfak temizlemiuorum diye kavga çıkardı. Oysa mutfak onun mutfağı ben onların yemeğinden bile yemem. Kendime ait mutfagim varken neden onun mutfağını temizleyeyim. Hep boş sebeplerden kavga çıkardı ona hak veriyorum bazen belki kendine ait bir ev isterdi herkesin hakkı ama hayat böyle yani her şey mükemmel olmak zorunda değil en basında abim söyledi şart koştu kız kardeşim benimle yaşayacak dedi o da kabul etti. Hatta evin dubleks olduğunu bile bilmiyordu benimle aynı katta yaşayacağını kabul etmişti şimdi de sorun çıkarıyor

Abim de ona sinir oldu abim susmuyor hiç bazen çocuklar gevezlik yapınca gidin halanızın yanına diyor abim de ona bağırıyor anneleri sensin sen sustur kız kardeşim hizmetçin değil diyordu. Şimdi de gitsin geri gelmesin ailesinin evinde kalsın diyor

Annemi babami özledim onlar olsaydı böyle olmazdı basima bunlar gelmezdi abimin eşi beni eziuor bir şey yapamıyorum

Öyle yapicam artık susmam çocuklara falan da bakmam. O gezmeye gidip bana çocukları bırakıyordu artık izin vermiyorum. Ayrıca cidden eğer gün gelir evlenirsem evlendikten bi 5 sene sonra evlendigim kişinin gerçekten iyi bir insan olduğunu ve beni yarı yolda bırakmayacağını anladigimda evdeki payimi abime verecektim ama vazgeçtim evlensem de vermem artık. O para abime dehil yengeme gidecek cunki ve yengem haketmiyor

Daha yeni 25 oldum

Bilmiyorum artık napacagimi orta yol nasıl bulunur hiç bilmiyorum abimin umurunda değil hiç o gider başkası gelir diyor

Bu saatten sonra zaten asla muhatap olmam çocuklarla da çok resmi olurum bu saatten sonra. Banyolarına kadar ben yaptım anneleri bir tek emzirip bana veriyor. Artık gece olunca kapımı kilitleyip kafamı dinleyeceğim geceleyin çocuk ağlarsa da o bakar çocuğa artık isterse sabah kadar ağlasın kilimi kıpırdamam

Ya olsun çocukları ben seviyorum ayrıca isim çok olmuyor yani yalnızım çoluk çocuk yok evli de değilim sorumluluğum yok. Eğleniyorum onlarla. Paramı da hep yeğenlerime harcıyorum hep ben giydirdim onları isteyerek yaptım. Ama yapmam bu saatten sonra

Anneleri gezsin diye ben almam çocukları. Yıl dönümü özel günler falan hep abimle başbaşa olsun diye 3 bebeyi bana yolluyor 1 odada 4 kişi kalıyoruz. Onları yatağa yatırıyorum ben de yere yatıyorum. Baskasi olsa kıskançlık yapar kabil etmez ben hep kabul ettim. Bundan sonra fedakarlık yapmam hiç

Ben yaşıyorum düşün

Napacagimi bilmiyorum canımı sıktı. Bugün uyandı kız kardesin hala bu evde mi diye bağırıp bağırıp ailesinin evine gitti

Ya ben yemin ederim ki ayrılacaktım abim kesinlikle izin vermedi. Hatta şöyle bir şey var bizim evimiz miras ve o evde payım var. Kendime ayrı ev alabilmem için su anda yaşadığım evi abime sattırmam lazım. Abime acıdım ya abim o evi satacak üstelik taşınma parası falan evdeki tüm eşyalar bana ait annem babam eşyaları bana vardı çünkü yani abimin başına 1 ton masraf çıkacak diye kalayım dedim. Üstelik evin değeri 4 buçuk milyon evi satıp mirası bolussek abim 2 buçuk milyon falan alır ve 2 buçuk milyona 1+1 ev bile gelmez sürünecek yani. O yüzden evden ayrılmadım

4 buçuk milyona hicbir şey alınmaz ki. Ayrıca abim su anda borçlu zaten yeni bina yeni ev alacak hali yok ki. Arkadaşlarım abin sana 2 milyon versin sen de evden ayrıl dediler ama abimin elinde 50 bin bile yok yani. Anca taksitle verebilir ama ben taksitle o parayı alamam çünkü kendime ev almam lazım peşin ödemem gerekiyor. Cidden orta yol nasıl bulunur hiç bilmiyorum abim de hala evden çıkamazsın diyor kız basina nasıl tek yaşayacaksın diyor. Ayrıca abim diyor ki ben evlenirken ona şart koştum kız kardeşimle yaşayacaksın diye neden taviz vereyim sartimdan diyor