Siz bu kadına anne der misiniz?

Arkadaşlar merhaba

Ben 1 yaşında iken engelli kardeşim doğmuş bana annem bakmış. Bana o sebeple hep uğursuz der. Çocukluğum dışlanarak hakeret edilerek ve dayak atılarak geçti. Babam çalışmadı amcamlar ve babannem dedem ile aynı evde yaşardık köyde. Benden bir yaş küçük engelli birde 6 yaş küçük 2 kız kardeşim var. Köyde amcamın kızları tarafından dışlanarak babannem dedem tarafından ayrımcılıga uğrayıp ötekileştirilerek geçti çocuklugum. Gençliğimde ailem ile çatışarak geçti annem beni doğdugumdan beri rahat bırakmadı 20 yaşında bile benim yaşlı olduğumu söyledi hep. Bende hep okumaya çalıştım. Evde durdugum her gün evlen diye tutturdu hep hakaret etti hep ama hep hergün. Uykuda bir tek rahat verdi onla sohbet ederken bana hep beni aşağılayan sözler söyledi eğlendiğim güldüğüm anlarda düşman kesildi. Herkesin yanında beni kötüledi. en küçük kardeşime hep daha iyi davrandı Zattürre oldum corona oldum hiç bakmadı bir bardak su vermedi bile bana. Onun bademcikleri şişse hemen çorba içirir. Şimdide onun doğumunda yanındaydı kızına baktı benim evime 2 kere zorla geldi ama kavga çıkarıp suçlayıp gitti. O kı kardeşim okulda sınıfta kaldı hep kavga etti lisede sigaraya başladı kocaya kaçtı gizli nikah kıydı. İpsiz sapsız uyuşturucu içen içki içen biri ile evlendi evlenmeden çocuk yaptı onun düğünü anlı şanlı oldu benim düğünüme kimse gelmedi akrabalar hep onu daha fazla sever anneme gelecek olursak kandırıldı diyor ona ben olsam neler yapardı. Allah'a havale ediyorum ama çok kırgınım siz ne düşünürdünüz annem neden böyle. Babamda buna benzer. Umursamaz ve sessiz ihmalkar biri. Ölsem kimsem yok gibi bu yüZden beni sevdiğini sandıgım ilk kişi ile evlendim. Oda çok kötü biri çıktı. Yüksek lisans bile yaptım anksiyete ve deprepdan çalışamıyorum uzun süre kimse ile anlaşamıyorum en fazla 2 ay çalışabiliyorum psikoloji bilen yazsın ne yapayım param yok terapi ücretleri de pahalı.