Tanıdıkların tarafından anında hiç terk edildin mi?

Hayır böyle bir olay yaşamadım ama ben terk edilmeyi sadece fiziksel olarak görmüyorum yani ruhen terk edilme diye bir şey var birde, daha kötüsü yok sayılma, unutulma tek başına bırakılma; bilmiyorum belkide hayat böyledir fazla duygusal olmamak lazım bu konularda bence kendi ayakları üzerinde durup kendi yolunu çizmek en doğrusu.

Yok terk edilmedim çok şükür. Ama şöyle bir anı var mecbur kalmamış bir olay ama. Üniversiteye ilk başladığım sene kuzenim ile kayıt olmaya gitmiştik. Kayıtlı yaptırdık bir iki gün takıldık sonra o mecburen gitmek zorunda kaldı. O gittikten sonra banklara oturdum içime bir hüzün çöktü. Koskoca şehirde tek başıma kalmıştım. Bir hüzünlendim bir duygulandım neredeyse ağlayacaktım. Kimsenin yanına gitmiyordum. Aslında dışarıda yaşamaya da alışkın bir insandım. Evden uzakta çok zaman geçirmişimdir. Nedense o gün birden gidince hüzünlenmiştim. Öğretmenim bu sayılıyorsa benim cevabım bu.

Böyle bir hissi bende yaşamadım ama kötü günlerin de yanında olduklarımın biraz rahata kavuşunca ortadan kayboldukları na çok şahit oldum insanoğlu çok nankördur maalesef