İnsanın kafasındakı sorular neden bitip tükenmiyor?

cevaplandıkça tükeniyor aslında ama yerine yenileri geliyor. buraya kadar sorularla gelmiş olmak tek bir cevap arzusunun çabasıdır bence. o cevap ise höyükler gibi yıkılmış şehirlerin üst üste birikmesiyle ortaya çıkıyor sanki. ama biz ne sorulardan ne de cevaplardan ibaretiz. kan ve göz yaşı düşüncelerden daha gerçekçi bir kalıba ait.

Yaşıyoruz çünkü. Çevremizden, yaşadıklarımızdan, planlarımızdan, duyduklarımızdan ve gördüklerimizden oldukça etkileniyoruz.

Bazen sokaktaki bir kedi, bazen en yakın arkadaşımızın bir derdi, bazen ailevi bazen mesleki bir çok şey bizi düşünmeye sevk eder.

Kimisi neden sevdiğim yok diye, kimisi neden varlıklı değilim, bazısı neden böyleyim, bazısı şunun yerinde olsaydım diye dertlenir.

Bu nedenle nefes aldığımız sürece bu etkileşimler sürecek ve biz sürekli düşüneceğiz..