Ev içinde ev olur mu?

Benim annem ve babam, vefat ettikleri güne kadar hiç ayrılmadık. Ancak, bir evin genişliği ve kullanışlılığı gerçekten çok önemli bir durum. Eskiden, imkansızlıklar içinde küçük bir evde yaşıyorduk. İnsan kalabalığı, banyo ve tuvalet sırası, misafir gelse yaşanan sıkıntılar derken zorluklarla baş etmek zorundaydık. Sonrasında, Allah’a şükür, daha geniş bir eve taşındık. Fakat bu kez de ev çok büyük ve odalar fazla olunca, bu durum özellikle evin kadını için ayrı bir yük getirdi.

Bence, böyle bir duruma doğuştan alışık olmak gerekiyor. Tüm bu sıkıntılara rağmen, geniş bir aileyle yaşamanın getirdiği mutluluk paha biçilemezdi. Bizler için bu, ayrı bir mutluluk kaynağı oldu.

Bizim çocukluk ve gençlik yıllarımızda binada öyle komşularımız vardı. Bir komşumuz vardı mesela. 1 oğlu 4 kızı vardı. Oğlu evli, aynı evde yaşuıyorlar ve oğlunun iki de çocuğu vardı. Adam karı koca bir odada. Oğlu karısı ve çocuklarıyla bir odada. 4 yetişkin kız da bir odayla salonda yatardı. Hayat o evde yaşayan herkes için zor hatta zordan öte tam bir eziyetti.