Kadınlar bi süre sonra evliliktenmi sıkılır?

Evet tabi bu da olabilir. Tek taraflı olan her şey kaybediyor

Bende imkansız diye düşündüm ama sonra evlilik buymuş dedim kabullendim. İyi zaman yarattigimizda mutlu oluyorum, kötüyse aman zaten geçecek uzulmeyelim diyip uzatmiyoruz böyle böyle gidiyor. Evliliğin en büyük sorunu kimsenin birbirinin penceresinden bakmaması. Aynı olmak zorunda değiliz ama anlamak anlaşılmak için birbirimizin penceresinden nasıl göründüğüne bakıp konuşmak gerekiyor.

Ben bu dediklerimi tam olarak yapabilsem mutluyum ama bazen kendi penceremden çıkmak istemiyorum onunkini görmek istemiyorum nedense. burada da kısır döngüye girip öfkeli oluyorum. mutlaka bir sorun olacak, sorunsuz olacak diye hiç bir beklentim yok. Evlilik de hayat gibi bı iyi bı kötü kabullenmek gerekiyor sanırım. Toparlamayi düşünmek yerine benim bu kadına verecek neyim var, kendime ne kadar ne verebilirim ne istiyorum soruları daha doğru yola götürür. Eşinize karşı bişey verirken sizden eksiliyorsa olmuyor zaten.

Hayal et eşin olmadan bir hayatı nasıl yaşardın. Bütün imkanlara sahipsin, istediğin kadınla berabersin buldun diyelim onunla 5 sene sonra acaba nasıl olurdu gibi. Esinsiz hayatta mutluysan iyi düşünmenin vakti gelmiş demektir. Yok ne olursa olsun onunla olsun istiyorum diyorsan başka yol tabi ki

Beklentiyi sifirlarsaniz bu hayat bı şekil gider ama beklenti hepimizin doğasında var. Eğer açıkça iletişim kurabiliyorsaniz bence konusun. Memnun değilim kötü hissediyorum şu sorunumuz duzelse belki mutlu oluruz gibi orta yol bulunabilir. Diğer türlü eskilerin insanı deriz ya hep biseylere boyun eğmiş degistirmek zor gelmiş mahkum olmuşlar mutsuz olmuşlar. Önümüzde örnekleri var. Mutsuz yaşamak için gelmedik ki dünyaya. Eğer onunla mutlu bir hayat istiyorsanız iletişim şart içinizden geçenleri bilmeli ona göre daha doğru bir yol çizilir. Belki esiniz de böyle düşünüyor ama umursamazliga vuruyordur siz söyleyince birşeyler değişip yeni heyecan katılabilir.

Yani orası öyle ama benim devam etme şeklim şöyle, güvenli huzurlu sevgi dolu bir yuva istiyorum bazen aşırı çekip gitmek istiyorum kendi hayatımı kurdugumu dusunuyorum iyi de görünüyor hadi tamam iyi bi kaç sene sonra diyorum. O olmadan sanki çok mutlu olduğum zamanlar bile eksik kalirmis gibi geliyor, olursa da onunla olsun diye çaba gösteriyorum çocuk düşünüyoruz bi yandan. Kalma sebebim böyle ortaya çıkıyor yollarım ona çıkıyor vazgecemiyorum. Tabi kendi isteklerimden de ödün vermiyorum eğer yetmeyecek duruma gelirse yine bir gün ayrı kalmayı secebilirim fakat şimdilik boyle. Ancak böyle bir yol bulabildim. Eğer sizde böyle bir yol da yoksa düşünmenin pek anlamı yok olacak olan belli

Benim 1 yıl icinde çocuk sahibi olmam gerekiyor diğer turlu beklersem hiç olmayacak geçirdiğim ameliyat yüzünden yumurtalarim bitmiş cunku :)