Evlenirseniz karınızın çalışmasına destek mi olursunuz yoksa rahatsız mı?

Öncelikle bu calismayla ilgili basimdan geceni de ufakca anlatmak istiyorum. Kadin calismali diyen erkekler bunu bir daha dusunsun bence. Yani en azindan bu secenegi kadina birakmalilar ve kadinin da duzgun, duzenli bir meslegi olmali calisacaksa. Oyle orada burada calistiracaksaniz sirf para icin kalibiniza tuk... derler.

Simdi ben evliydim. Esimle evlilik oncesi konustugumuzda sorun etmedi bu durumu. Ama evlenince sanki evde bos oturuyormusum gibi calisma konusunu onume getirmeye basladi. Maasi da iyiydi, muhendisti kendisi.

Bende atanmadan calismak istemedigimi söyledim.(ögretmenim) biz bunlari tartışırken esim sana iş buldum, özel bir kolej ve kurs merkeziyle gorusmus. Gidelim diye tutturdu. Calisirsam sana o yorgunlukla eve gelip yemek falan yapmam, evi temizlememi falan bekleme. Calisacagim sonucta, senin gibi gelir 2 80 uzanirim dedim. Biraz da belli vazgecer diye. Afalladi ama bozuntuya vermedi.

Bende işe basladim esimin buldugu yerde. Gercekten yorucuydu. Hani mebte calismaya benzemez. Baya calistirip az odeme yapiyorlar.

Ordan baska bir hocamizla tanistim. Biz samimi olduk. Istemeden de olsa sohbet arasinda esimle olanlari anlativerdim. Is yerinde bunlar olurken ozel hayatimda da işler daha da karmasik hale geldi. Dedigim gibi yemek, temizlik yapmiyordum. Ilk basta bunu blof olarak soylemistim ama gercekten vaktim olmuyordu ve belki mebte calismaya oranla hem daha fazla vakit harciyordum calismaya hemde daha fazla yoruluyordum.

Esimle de tartismalarimiz artti haliyle. Neden yemek yok, camasirlar yikanmadi vs diye. Bende kendin yapabilirsin. Calis diyorsun calisiyorum sana maddi destek sunuyorum. Senin her anını, her bir seyine destek olamam dedim.

Diger kadinlar yapiyor vs diye karsilastirma yapti. orada bir icimden bir sey kopardi zaten. Bende her erkek senin gibi degil. Calisip karisina gul gibi bakan, elaleme muhtac ettirmeyenlerde var vs diye biz kavga ediyoruz falan. En son memnun degilsen bitirelim, anlasmali hicbir sey de istemiyorum dedim. Kesti sesini.

Bunlar olurken ben artik bitirmisim kafada ve dava acmaya vs kararliyim. Gittim gorustum avukatla. Davayi erteledim elimde biraz daha para olsun diye beklemeye aldim biraz daha.

Ozel hayatta bunlar olurken is yerinde de bu hoca artik biraz da esim yuzunden ilgimi cekmeye basladi. Ama hic hissettirmedim. Yaninda kendimi guvende hissediyordum ve evin, esimin kaosundan sonra dinlendigim bir yer gibiydi.

Ve bu okulda gorustugum hocamiz o sira atandi. O kendi isleriyle, saglik raporu, atandigi yerde kiralik ev vs onlarla ilgilenmeye basladi. Kurumdan ayrilmasina da bir sey kalmamisti.

Esim ayrilik soylemimden sonra biraz daha alttan almaya basladi sanki ama bende kayislari kopardiktan sonra bir onemi yoktu. Sonra ben davayi actim.

Esim bir de ona sinirlendi, kavga ettik vs. Zaten ip icelmisti koptu o ip. Peki tum bunlarin sebebi ne? Calismiyorum, ev hanimiyim diye. Calis diye tantanasi yuzunden.

Okulda da o hoca ve aramin iyi oldugu bir hocaya laf arasi bosanacagimi soyledim. Bunun sonrasinda hocamiz benden hoslandigini soyledi. Evlilik dusunsugunu soyledi. O gune kadar kocam hakkinda tek kelime etmeyen adam, ilk defa bu adam seni haketmiyor, senin gibi kadinin degerini bilecek biri degil gibi seyler soylemeye basladi.

Atandim zaten, maasimin yettigi kadar geciniriz. Gel benimle. Ikimizde yeni bir sehirde hayat, bir yuva kuralim. orada burada calismani da istemiyorum. Yapacaksan atan meslegini yap dedi.

Ben ne diyecegimi bilemedim. Bosanma surecinde boyle seyler uygun olmaz, benim de kafam cok karisik zaten. Ne yapacagimi bilmiyorum dedim. Haklisin, belki bunlari dememi de beklemiyordun. Karar senin ben daha fazla saklamak istemedim vs dedi. Galiba benden evet ya da hayir gibi cevap bekledi ama veremedim. Ondan sonra konuyu acmadi, rahatsiz etmedi beni. Sonrasinda cokta konusmadik zaten. Sadece selam verdik, merhabalastik. Onun da gitmesi icin cokta vakti kalmamisti zaten.

Ozel hayatimda da esimi ailemle beraber anlasmali bosanmaya ikna ettik. Bir tek davanin gorulmesi kalmisti.

Normalde bosandiktan sonra bu islere kalkisacaktim dogrusu da buydu ama onu ya tamamen kaybedersem gittigi sira iplerimiz tamamen koparsa, ulasamazsam endisesiyle tasinmasina 2-3 hafta kala bu iliskiyi denemek istediğimi soyledim. Uzaktan da olsa deneyelim dedim. Olur dedi, sevindi.

Esimle bosandik ve ben o hocayla nisanliyim simdi. Cokta mutluyuz. Bir sure uzaktan devam ettirdikten sonra hani bende bir baktim bu adamla olur mu yine yanlis karar vermemek icin hemen gitmedim onunla. Baktim durumlara, kendisini tanimaya calistim ve bu noktaya geldik. Bu sene de evlenme düşüncemiz var. Bu sene kpss den de kontenjana bagli ama atanabilecegimi dusundugum bir puan aldim. Bakalim hayirlisi.

Uzun lafin kisasi. Esim beni calismaya zorlayarak bunlara sebep oldu. Esimin buldugu iş yüzünden bunlar oldu. Esimin buldugu iş yuzunden ben ikinci baharimi yasayacakmisim haberim yokmus. Yani bu calisma meselesi esiminde benimde kurdugumuz yuvayi yikti.

O yuzden kadini bu konuda zorlamayin. Kadini yetersiz hissetirmeyin. Evlenecekseniz kadini gecindireceginizden emin olarak, bundan gocunmayacak bir yurege sahipseniz evlenin erkekler olarak. Boyle takintilariniz olmasin. Illaki varsa hali hazirda calisan kadinla evlenin. Calismayan kadini ilk basta kabul edip sonradan evlilikte sorun cikarmayin.

Ben ilk esimle de severek evlendim. Kadinin calisip calismama istegini ona birakin. Calismiyorsa da destek olun. Calisiyorsa da bu istegine destek olun. Diger kadinlarla karsilastirmayin. Herkesin bu dunyada bir gucu var. Diger erkeklerin sundugu imkanlari her erkek sunamayacagi gibi, diger kadinlarin sundugu imkanlari da bir kadin sunamayabilir. Karsinizdaki kisinin dunyada biricik oldugunu unutmayin. Herkes gibi oldurmaya, koyun surusu misali ondan diger kadinlarin yaptigi seyleri beklemeyin. Herkesin gucu, psikolojisi, mizaci farkli. Kimi ev, is, cocuk yurutur. Kimi yurutemez.

Niye yapamıyorsun diye hayat arkadasinizi kucumsemeyin. Kadinin zaten yeterince yuku varken daha fazla yuk yuklemeyin. Kadinin kendi ayaklari uzerinde durmasi ayri kadini kendinize maasli kole yapmaniz ayri mesele. Sirf kendiniz icin maddi yuku azaltmak icin, kadinin ihtiyaclarini karsilamaktan gocundugunuz icin, evde yan gelip yatiyor kafasiyla kadinlari calismaya zorlamayin. Evinizde huzursuzluk olabilir.

Kadin calismak istiyorsa gider calisir buna cabalar zaten. Biz onca emegi, sinavlara calismayi, aldigimiz diplomayi evde oturmak icin vermedik zaten. Ha evde oturmakta bir tercih buna da saygi duyun. Bakici ya da bilmem ne ellerde cocuk buyutmek istemeyen, vicdanina yediremeyen bir kariniz olabilir. Evde cocugunuzla ilfilenmeyi kendi kariyerine, paraya secmis olabilir. Bu gibi durumlara da saygi duyacaksaniz evlenin. Kadinin calisip calismamasini kendine birakin. Calis diye darlamayin.

Kadinlar bir birey, kendi kararlarini kendileri verecek durumdalar. Kendi hayatlarina bakacak, kendi bedenine bakip adetim agir geciyor calisabilir miyim, hamileyim calisabilir miyim, calisinca ev isleri, annelik, es gorevlerini yapamiyorum yanda yapabiliyorumlari falan kendileri dusunebiliyor merak etmeyin. Tum bunlari dusunup bir karar verip ilerliyorsa sadece destek olun, maddi manevi ne karar verirse versin destek olsun yeter.

Karısının calısmasını istemeyen erkeklerin tek bir nedeni var o da kendisine muhtac kalmasını istemeleri. Meslegi oldugu halde istemeyen erkeklerin HEPSİ evet hepsi cunku meslegi var? Hakimdir savcıdır doktor gibi gibi, kendisi baskalarına yurudugunden ötürü, kendi gibi kavşaklarında karılarına yuruyecegini biliyor. Nokta. aksi iddia edilemez