Çalkantılı bir evlilik… fikire ihtiyacım var?

Kabul ediyorlar babam hep söyler beni al de o an gelirim diyor ama ben çocuğumuz etkilenmesin diye aile sevgisinden birlik beraberlikten mahrum kalmasın diye 2 senedir hep idare ediyorum. Ya ağlıyorum duyuyor bi kere bile sarılmıyor çok ağrıma gidiyor 5 sene oldu ben bi kere gönlüm alınıp da saçımdan öpülmedim çok canım acıyor

Ben birkaç kez niyetlendim ama eşimin ailesi yapma etme diyor zamana bırak diyor zaman beni çürütüyor ama

Zaten biz bir gün biteceğiz ama bir erkek gözüyle söyler misin? Bir erkek 3-4 gün kötü oluyor 2-3 gün iyi oluyor yani ben inanmıyorum artık ona beni sevmiyor değil mi?

Ağlamaktan harap oldum aslında eminim çünkü vicdanı olan insan en azından gelirdi bi sarılırdı azcık seven insan içi rahat etmezdi mesela. Onun ayağına taş değse benim canım acırdı biliyorum o beni sevmiyor sadece kurulu düzene alıştı düzeni bozmak istemiyor

Eskiden gülerdim eğlenirdim diyor evlendim senin ailen yüzünden ben mutsuzum diyor onlar varsa bizim evliliğimiz hep mutsuz olur diyor ben seninle bişiler paylaşmam diyor oturup konuşmak vakit geçirmek istemiyorum diyor bana

Ailemin yanına gitsem sorun değil tabi ama 5 sene geçince kendi düzenime alıştım çocuğumla nasıl olur bilmiyorum kendime hayat kurmak daha mantıklı geliyor ailemin desteğiyle teşekkür ederim konuşmak ve ağlamak beni biraz da olsa rahatlattı. Üzgünüm ama olmayacak duaya amin demenin de anlamı yok

Orası öyle de önce iş bulmam gerekiyor kendimi güvenceye almam lazım

Bilmiyorum onu da önümü göremiyorum şu an hiç

Evet hem şu kış ayını da atlatmış olurum bu sayede teşekkür ederim

Sağolun

Umarım

Zaten bir sonumux yok ki bugün olmasa bir gün elbet bitecek. Çalışmama müsade etmiyor benimle olan ailene odaklan diyor ama ben zaten yeterince kurduğum aileme çocuğuma evliliğime düşkünüm ama olmuyor yani

Evet arkadaşlarımla görüşmem bile onun için sorun biliyor musun

Duygusal olarak zaten yok sıfır. Sadece canı bişiler isteyince bana iyi davranıyor sadece o zaman sarılıyor

Ya konu bu değil ki ben herşeyi geçtim artık. Ben sadece mutlu olsun yuvamız sıcacık ev olsun istiyorum her gün çocuğuma ne faydalı olur diye okuyorum araştırıyorum evliliklerde nasıl daha kaliteli zaman olur her şeyi araştırıyorum ama karşımdaki insanda bu yok ki

Hiçbir sorun yoktu hatta 3 gün bizde 3 gün onlara giderdik sonra işler ciddiye binecek oldu ben biraz daha tanımak istiyordum ama o hemen evlenmek istiyordu. Benim de benden büyük kardeşim var o nişanlıydı ailem de üst üste düğün yapamazdı yani biraz daha bekleyelim denildiği için kızdı ve ben ailemden gizli nikah kıydım onunla o istiyor diye sonra ailem uzatmadı kırgınlık olmasın diye ama o sürekli onu istemediler diye söyleniyordu fakat öyle bir şey söz konusu değildi bile çok severlerdi bu nikahtan sonra da değişmedi hep oğlum derlerdi hiç ötelileştirmediler eşimi ama o her gittiğimiz zaman bi sorun çıkardı hep kavga eder olduk. En son benim ailemde balık yemiştik yedi karnını doyurdu hiç de sevmem bu balığı dedi aç kaldım dedi. Sonra düğünümüz oldu dediler ki eşim ailesi falan habersiz oldu yani sen kendin geldin düğünü biz yapalım dediler ailem de kınayı yapmak istedi ama kabul etmediler. Benim ailem yine takı vs yaptılar ayıp oldu zaten yeterince bunu yapalım bari dediler sonra düğünüzümde olay oldu eşim kurmaması gereken bi cümle kurdu babam gille oynuyorum diye öyle öyle sorunlar çığ gibi büyüdü. Ailem bişi alırdı en basit annemin ufak bi bahçesi vardı orada yetiştirdiği şeyleri falan verirdi bunlara ihtiyacımız mı var getirme derdi. Babam bişi alsa istemezdi

Onunla aynı fikirde olmadığım zaman tartışma yaratır. Mesela ben her yeri temizlerim silerim süpürürüm ama o eline sağlık demeden yapmadığım yer görürse onun lafını yapar. Her konuda akıl verir ama kendisi akıl verdiği konuları yapmaz. Çalıştırmak istemez beni. Alkol sigara gibi kötü alışkanlıkları yoktur yine kumar karı kız işi yoktur hakkını yemiyim evine bakar eksik etmez bişeyi ama en ufak sorunları çığ gibi büyütür ya aileme bağlar ya da beni yetersiz gösterir. Onun ne kadar iyi bir eş olduğunu söylememi ister devamlı benim gibi eş yoktur der mesela. Ama beni hiç görmez benim de hiçbir kötü alışkanlığım yoktur mesela evime eşime hep sadığımdır temizim derli topluyum öyle fuzuli harcamalarım olmaz ama bir gün de bana minnet duymadı. Sağolsun demedi hissetmedim. Bizim her tartışmamız alakalı ya da alakasız benim aileme bağlanıyor onlar var olduğu sürece ben seninle konuşmak istemiyorum gelmek istemiyorum diyor. Bişiler paylaşmak istemiyorum diyor ben ailemle görüşüyorum diye. Ayrıca benim ailemi silip atmamı istiyor ben de kabul etmiyorum en kötü de olsa benim ailem onlar beni büyüttü bu yaşa getirdi yani iyi ya da kötü silemem insan ailesini nasıl siler ki kaldı ki kötü insan değiller bunca sorun yaşandı kötü olmadılar sabrettiler eşime karşı eşim aradı ailemi kaç kez hakaret etti bağırdı çağırdı onlar sırf ben varım diye bana evde eziyet etmesinler diye sabrettiler ha boşansam gitsem asla geri çevirmezler ama onlar da sebebi olmasınlar diye ben ailemi karıştırmıyorum çünkü bir gün boşanırsak tek sebebi senin ailen deyip duruyor bana

Ama her sebebi aileme bağlıyor ben 2 senedir bununla mücadele ediyorum ama yoruldum artık bedenim kaldırmıyor stresten dolayı çarpıntı yaşamaya el ayak uyuşması yaşamaya başladım sürekli ağlıyorum mutsuzum

İnsan içinden çıkamıyor çocuğum var, aile sevgisinden mahrum kalmasın sıcacık bi yuvamız olsun diye çabalıyorum ama benim çabamla olmuyor bu.

Maalesef ki öyle

Bu akşam da oturduk kahve yaptım içtik televizyon izledik sonra alakaız bi sebepten dolayı canımı sıktı ben de dedim ki neden sürekli beni kötü hissettiriyorsun? Neden sürekli bana olumsuz şeyler söylüyorsun bi kere de güzel konuş şükret dedim ben olmasam naparsın sen hiçbir şeye dikkat etmiyorsun dedi. Sonra çıktı yattı ben de yazdım dedim ki beni üzüyorsun alakaız şeylere sebep oluyorsun dedim mutsuz olmak ve mutsuz etmek istiyorsun dedim sonra da konuları alakasız yerlere çekip sebep arıyorsun dedim yine konuyu aileme bağladı. 2 gündür de aksine çok iyi davranıyordu bana sarılıyordu işte konuşuyordu gülüyordu çünkü amacı başlaydı. Ben de ona sahte insan olduğunu söyledim madem bu kadar takıyorsun 2 gün iyi oldun dedim 2 gündür iyi olan insan nasıl bi anda dönüyor dedim. Benimle vakit geçirmek istemiyormuş işte sonra binlerce laflar uzun uzun mesajlar yazmış ailen olmayacak onlar varsa ben yokum demeye başladı diye

Ben de öyle düşünüyorum sevmediğini söyledim ama benim seninle sorunum yok sorun senin ailen deyip duruyor

3-4 gün kötü davranıyor canı bişiler isteyince iyi oluyor sonra yine aynı döngü

Çünkü kimse kurduğu yuvaya odaklı değil. Benim eşim de aileme duyduğu kin ve nefreti yansıtmasa benlik zaten sorun yok 3 sene oldu görüşmüyor ailemle benim. Neyse dedim tek biz mutlu olalım diye sineye çektim ama yok ben idare ettikçe bişiler çıkıp durdu

Yok sağolun

Ya benim hiçbir beklentim yok ki mutlu olalım istiyorum çocuğumuz bizim aynamız diyorum ona iyi örnek olalım diyorum. Evde sıcacık yemeğimiz olsun kendi halimizde olalım sevelim sıcacık yuvamız olsun istiyorum ya aile olalım istiyorum çok mu şey istiyorum

Değilim ağlıyorum ne mutluluğu

Boşasam sen ailen yüzünden oluyor diyor amaçlarına ulaştılar diyor halbuki benim ailem boşan boşanma bişi demedi. Babam sadece birinde böyle tartıştık ben konuşurken dayanamadım ağladım babam da anladı dedi ki bizim kapımız sana kapalı zannedip de kendini yalnız hissetme ne zaman ararsan açarım gelmek istersen alırım seni dedi