Çocukluk yıllarını ihmal edildin mi?

Maddi olarak iyiydi aile de iyiydi ama çocuklar parayı önemsemiyor iste, o yüzden çocuklar kadar mutlu olamayız. Ben arkadaş çevrem olmamasından dolayı biraz o konuda üzülüyordum mahallede bile yaşıtım yoktu yani o mahalle maçları falan hayal oldu hep okula arkadaşlarımı göreceğim diye mutlu olup giderdim evde de tek aktivite olarak bilgisayar televizyon oluyordu yani sürekli ders çalışamazdım sonuçta ve tabi gözler o yıllarda bozuldu. Ama ilerde çocuğum olursa iyi bir çocukluk geçirmesi için elimden geleni yapacağım.

Ah benim çocukluğum fakir mahallenin yüreği zengin çocuklarıydık mesela bize kimse çikulata almazdı o yüzden hala ülker çikulatalı gofreti çok severim çocukluk işte düşe kalka büyüdük, hep bir yerlerimizde yara olurdu ya dizlerimiz kanardı ya da dirseklerimiz bazende ayaklarımızı cam keserdi yalın ayak oynardık kimse aklımıza gelmezdi, bilmiyorum belki bizde kimsenin aklına gelmiyorduk asla sitemkar değilim herşeyi sokaklardan öğrendim demekki bir sebebi varmış hayat öğretmenimiz oldu yaralarımızı sarmayı öğretti kimseye ihtiyacımız olmadığını mesela hiç şımartılmadık, üstümüz başımız kir pas içinde bir çocukluk belkide böyle olması gerekiyordu hayat işte sen istemesende en iyi dersi veriyor anlayana tabi.