Anneme sinir oluyorum yemek söylüyoruz yemiyor her defasında boğazımıza bırakıyor?

Ya alışmış öyle bir ortamda büyümüş ki alıştırılmış lanet olsun ya geçmiş iyi falan diyorlarda hepsi hastalıklı aileler baskılanmış çocuklar yetiştirmiş. Ayağı yürümeye başlar başlamaz anneme tüm evin yükünü vermişler anne ve babası sağolsun erkendende kocaya vermişler (sanki kadınlar bir mal) evlenmiş deccal babannem ve halalarım çektirmiş hala aynı aynı aynı gözünü açmıyor kendi değerini bilmiyor hiç diyorum 3 günlük dünya yeter kendine bak bil değerini zamanında anne, kardeş, koca, kayınvalide, kayınbaba derdi çekmiş diyorum şimdi rahat et biz bakıyoruz çaremize al ye iç gez yok yok illa bir drama

Üç günlük bak bugün gördüğümüz yarın yok iyi anılar, deneyimler biriktirsin zamanında bu fırsat ona verilmedi ama o beni okuttu, bu fırsatı verdi oda yaşasın istiyorum ama yok yani

Şimdide kapıdaki köpek benden kıymetli diyor offff offff

Abimde araya annem beddua ederken Müslüman olmadığını açıklamış onun zamanlamada şaka gibi geri gidiyorum evden trajikomik.

İskenderi övdü İskender söyledim ben tokum dedi çıktı ortaya sinirim bozuldu attım tüm iskender, yoğurt ne varsa

Biz o yesin diye söylüyoruz zaten biz genciz tabi kader belli olmaz ama daha çok yeriz yiyoruz dışarıda oda yesin istiyorum biz yeriz belki diye koyuyor dolaba o kokuyor hep atıyoruz

Ne boşa gidecek yiyecek sonuçta o yemeyince daha çok boşa gidiyor

Yemez o hep tok artık demiycem ya yetti valla bıktım artık sürekli konuşuyorum rahatlatmak istiyorum ama geçmişte o kadar çok kadını sindirmişler ki düzelmiyor

Konuştu çakma sokrates

Valla ya düzgünce film açıp yemeğimizi yiyerek, gülerek, sohbet ederek yemek varken kavga kaos...