Bir anne, oğlu/kızı hata yaptığı halde her koşulda onu sever mi?

Evet tabi ki sever. Sevmeye devam eder. Bence gerçek sevgi bir kötülük görünce azalmaz ya da bir iyilik görünce artmaz. Fakat bir anne evladını sevdiği kadar onun için üzülür, endişe eder ve topluma faydalı bir birey kazandırmak için doğduğu andan itibaren eğitmeye başlar. Sevmek hata yaptığında ona destek olmak demek değildir aksine yaptığının sonuçlarını görmüyorsa görmesine yardım etmek demektir. Bunu kirmadan üzmeden yapmak lazım tabi. Yoksa

Hata yaptığında hatalısın demek yerine korumak, ya da saygısızlık yapınca haha şuna bak neler de söylüyor diyip gülüp geçmek pekiştirmesine yarar bu da başkalarına saygısızlık yapmasına, narsist olmasina sebep olabilir. Bu benim için kabul edilebilir bir şey değil. Doğduğu andan itibaren Sağlıklı İletişim kurmak, anlamaya çalışmak ve yönlendirmek çok önemli. Bu daha çok küçük anlamaz denilmemeli. Buğday ekip arpa beklenmez değil mi. Bir anneyim ve kendim bir şeyi yapmıyorsam ondan yapmasını beklemiyorum, gerçekten kişiliği düzgün ve psikolojisi sağlıklı bir evlat yetiştirmek çok zor o yüzden bir evladım var ve önceliğim akademik anlamda başarılı olması değil, empati kurabilen, merhametli, dürüst bir evlat yetiştirmek.

Sever, sevmeli de.

Hata da yapsa hem uyarır, gerekli dersleri verir, farkında olmasını sağlamaya çalışır ama her halükarda sever.

Ne yapmış olursa olsun o, onun kanından canından bir parçadır, uykusuz geceleridir, en güzel yıllarıdır, kıyamaz eğer merhamet sahibi bir anneyse tabi..

Evlat o büyük konuşmamak gerek ama Allah evlatlarimizin gerektiğinde daima yanlarinda olmak nasip olsun. Önce Allah yardimcilari olsun daima doğru yolda olmak nasip etsin ve bizleride gerektiğinde doğru destekci oluruz...