Annenizle aranız iyimi?

31...

evlendim anem babam kocam ablam dayılar herkes beni kullanmaya çalıştı bunu 31 yasina gelince anladım nekadar canım diyorum kendime. kocamdan bile yüzüm gülmedi o bile annen seni sevmemiş dedi bunu asla ona yansıtmadığı halde. bazen anneme bari el oğlu olan yerde beni seviyormuş gibi davran derdim belli etmemek için ama yine anlamış el oğlu oda kimsesiz der bana hep

bosanamiyorum sırf mesleğim yok bes parasız ortada kalmak korkusundan. ise girersem cocuklar kucuk. anneme şu cocucklarin başında dur evde iş yapma hicbirsey yaoma sadece başlarında dur. ben bu şerefsizler bosanayim ise gidib çalışırım mesleğim olmasada bir hulasilci temizlilci olurum. yok dedi senin digurduklarina ben bakamam dedi. kocam dover söver bana bosan diyor lafta ama yardim etmez yol göstermez nereye bisancam yanımda durmuyorsun diyorum yok ben koca meraklisymisjm. insanın bu dunyada bi annesi olmalı dağ gibi. bende anneyim. bana hep sen de anne olacaksın derdi sana senin gibiler nasip olsun derdi. ben annem gibi değilim cocuklairm sevgi gösteriyorum duye ona bile karistilar. senin gibimi olayım dedim. kavga çıkıyor sora. baskı yapıyorlar çocuklarıma duskun olmamaliymisim. oocam böyle beyinsiz olunca herkes müdahale etdi. tekbasima kendimi cocuklairmi korudum. kaynana desen oluşumu elimden aldı der evlendim diye busfer oğlu beni döver anneme gitmiyorsun diye annem sen gecimsizisjn der. beni anlayan benim çocuklarım hickimsem yok Allahtan başka. yalnızlıktan nefret ediyorum ama kaderim buymuş. ablamı aradım. gecen dayanamıyorum hisnamak istiyorum dedim gene muhtaç kalidm onlara bana seni evlendirelim. okj cocuklu biriyle dediler. dalgamı geçtiler alarmı ettiler bilmiyorum. bu yazdıklarım şua. yaşadığım durum.