Neden hep yalnızım?

Okul başlayalı 3-4 ay oldu. Tahmin edeceğiniz gibi herkes kendi arasında gruplaştı, kendine göre birini buldu. Zaten okulun yarısı da sınıfta kaldığı için herkes birbirini tanıyor neredeyse. Ama benim gibi yeni olanlar da bir şekilde arkadaş edindiler, grup oldular. Anlayacağınız bir ben kaldım. Kendime göre kafalarımızın uyuştuğu birini asla bulamıyorum nedense. Teneffüste herkes arkadaşıyla dışarı çıkarken ben sınıfta tek başıma kös kös oturuyorum. Yalnız olmak kötü bir şey değil tabi ama etrafımda arkadaş olanları dışarı çıkıp takılanları da gördükçe ister istemez dışlanmış hissediyorum. Aralarına girebileceğim birileri de yok. Kızların hepsi sevgili erkek arkadaş derdinde. Sorunun bende olduğunu düşünmeye başlayacağım cidden. Güzel olduğuma dair bir iddiam yok ama tarzımın güzel olduğuna eminim. Dizi, fim, müzik zevkimde güzel. Çocukça saçma sapan hareketlerim yok. Başka bir tabirle ağır başlıyım. Derslerim güzel. Sınıf birincisiyim. Ama yalnızım işte. Bunlara rağmen hala kimsenin arkadaş olmak istemeyeceği biri miyim? Birilerine adım atmaya da çekiniyorum. Tahmin edersiniz lise ortamı bunun zorbası da var egolusu da var. Eğer terslenirsem tüm özgüvenimi de kaybederim. Yardıma ihtiyacım var. Gençliğimin böyle geçmesini istemiyorum.