Annemi benimseyemiyorum?

annem bana bu güne kadar 25 yaşındayım kızım nasılsın, kızım açmısın yemek yaptım sana, kızım bir derdin var mı, kızım gel seni seveyim, gel saçını okşayayım. Bir kez bakın bir kez olsun duymadım. Anne sevgisi nedir bilmem ben. Herkes anneler kutsaldır der ben bu cümleyi anlayamam. Allah Allah nasıl kutsal oluyorki diyorum. Mesela annesine küfür edilince kan döken insanları anlayamam. Nasıl oluyorda annesini bu kadar sevebiliyor acaba diye düşünürüm. Annem beni hep çalış iyi yerlere gel. Yoksa elaleme ne derim. Diye büyüttü. İstediği gibi başarılı bir insan olmadığımda beni her an acımasızca aşağılardı. Ben hep anneme nefretle büyüdüm. İçimde hep ona karşı kin besledim. Annemden intikam alıcam başarılı bir insan olucam derdim. Düşünebiliyormusunuz. Başarılı olmam anneme karşı bir intikamdı benim için. Şimdi uzakta yaşıyorum hiç görüşmüyorum kendisiyle hiç bir şekilde. Kardeşlerimle ve babamla onun olmadığı yerlerde görüşüyorum. Sizin annenize böylemiydi? Yoksa normal mi? Ben çevremde benimki gibi bir anne görmedim hiç.