Rabbim ile yakınlaşmak için neler yapmalıyım?

Aynen öyle.. Allahın sizi çok sevdiğine ne kadar çok inanırsanız kendinizi böyle motive ederseniz ona okadar yakın olursunuz..

Siz sağolun.. Ama size bir tavsiyem daha olacak.. Ona yakın hissedin , onun olduğuna inanın oraya kadar her şey güzel.. Ama bunu yaparken kendinizi ona çok kaptırıp beklenti içinde olmayın.. Sonra rabbim neden vermiyor diye üzülür hep ondan beklersiniz.. Hayatınızın en büyük hatası bu olur

Anladım demek istediğini , ben de diyorumki konuş işte, varsa seni doğru yoluna kavuştursun kalbine ferahlık versin zaten iman kalp işidir hidayet nasip edilmemişse binlerce delil sun fayda etmez mantık bir yere kadardır, bazı argümanlarin mantıklı ve faydalı gelebilmesi için kalbinde o yumuşakliğin olmasi gerekir, anldığım kadarıyla sen dinin şeriat tarafıyla değil de tasavvuf ve hakikat tarafıyla ilgileniyorsun ama bilmelisinki inanmadığın şeyin yakınlığını hissedemessin, ŞU ÇOK ÖNEMLİ hani artık beni önemsemiyor gibi hissediyorum dedin ya bak peygamberimiz bile kendini yalnız hissettiği için " rabbin seni terk etmedi" diye ayet iniyor onu teselli için inşirah süresi iniyor yani biz bile inançlı olduğumuz halde manevi anlamda kendimizi eksik ve yalnız hissettiğimiz oluyor, özellikle günahkar olduğumu hissettiğim için kendimi teselli edemiyorum rabbim yanımda diyemiyorum çünki ona karşı da mahçup durumdayım ve bu beni yoruyor, eskiden küçükken bişey oldugunda ben iyiyim diyebiliyordum ve suçu başkalarina atıp bir kötülük yapıldıysa zalim olan onlar deyip Allah'a sığınıyordum ama artık öyle değil yaş sebebiyle biz de masum olmadığımız için yalnız hissediyorum hem kötü şeyler yaşayip hem de kötü olduğunu bilmek iğrenç bir his ama Rabbimden başka gidecek yerim olmadiğini da biliyor ve ona sığınmaya devam ediyorum, konunun buraya evrileceğini tahmin etmezdim😄😄

Eğer din yoksa bir şeyin ahlakî olduğunu ölçecek bir şey kalmıyor, biraz vicdan ama vicdan da herkes için aynı işlevi görmüyor göreceli kalıyor hadi diyelim bir şeyin yanlış olduğunu herkes kabul etsin eğer sonucunda bir ceza yoksa yine "ahlaklı olmak" gereksiz bir şeye dönüşüyor, tanrı varsa zaten bizim yaradılışımızın bir amacı vardır, tanrı boş yere yaratmaz zira tanrı boş işlerden uzaktır, ve bize vicdan vermiş evet peki bunu neden vermiş acaba? Bir din yoksa neden versinki , sonuçta kensisine ulaşıp iman etmemizi ona inanmamızı umursamıyorsa bizim dünyada kötülük ve vicdansızlık yapmamızı da umursamıyor demektir ama bize vicdan verdiğine göre demekki bir şeyleri umursuyordur ve bir seyleri umursayan bir tanrı için umursanacak en önemli şey kendisine inanılması ve onun ahlak yasalarına tabî olunması olması gereken şey değil midi? Tanrı eğer kötülük yapılmamasını kendisini bulmamızdan daha önemli sayıyorsa sürekli kötülük yapan bizleri yaratmazdı zaten, tanrı içiimizdeki kötülüğü onun kurallarına bağlı kalarak bastirmamizi istiyor işte biz ona bağlı kalmak için kötülük yapmayonca ona itaat ve kulluk etmiş oluyoruz dolayısıyla ibadet etmiş oluyoruz ve illaki günah işlediğimizde de tövbe etmemizi istiyor tövbemizi ve seviyor, eğer hiç günah işlememizi istemeseydi yerimize günah işlemeyen melekler yaratırdı...

Son olarak şunu söylemeliyim, belliki içinde bir kıvılcım tutuşmuş, ahlakı bir dine inanmadan önemsiyorsan iyi bir insansın demektir, tanrıya dua etmeyi bırakmaki seni doğru yoluna iletsin, bana ve sana hidayet versin, biz inananlar olarak her namazinizda Fatiha okuruz ve orada bir ayet geçer" bizi dosdoğru yola ilet" inandığımız halde dosdoğruyu istememiz ve hep arayış içinde olup bir yandan da dua etmemizi istiyor namazın arapça sözcük anlamının bir diğer adı da duadır, dua bir insanın kul olduğunu gösterdigi en önemli şeydir, bir kutsi hadiste geçerki "duanız olmasa ben sizi ne yapayım" buyurur Allah...
Belki farklı inanca sahibiz ancak senin içindeki duygu yoğunluğunu ve yakinliğini hissettim...
Yorum için ben tesekkür ederim...