Eşim çok huysuz ona sabrım tükenmeye başladı?

Karşıma alıp konuştum dün bana söz verdi huysuzluk yapmayacağına dair sabah kahvaltısını hazırladım ve başladı huysuzluk yapmaya. Sorduğumdaysa hiçbir şey yapmadım diyor.

Kesinlikle böyle ama benim eşim her daim haklıdır her daim haklı çıkmasını bilir yani trip atsam dahi o haklıdır ben %100 haklı olsam dahi o haklıdır yani ona haklı olduğumu yaptığının yanlış olduğunu anlatamam

Bunun farkındayım ben annesine çok kızıyorum ama eşim bu yaşına gelmiş annesinin evine gitsek kahvaltıda huysuzluk çıkartır. Annesi tüm huysuzluğunu alttan alır ve istediği şeyleri hazırlar gerekiyorsa onun için markete gider ama ben böyle bir insan değilim normalde kayınvalidem bana sabret alttan al dediği için böyle bir insan oldum normalde beğenmediğini sofrayı kaldırırım aç kalması gerekir

İki yıl. Annesi bu şekilde yetiştirmiş bana da diyor ki benim oğlum böyle olduğu gibi kabul et.

Gün geçtikçe huysuzluğunu daha da arttırmaya başladı bana yapmıyordu annesine yapıyordu ben de onu uyarıyordum fakat artık bana da çok fazla yapmaya başladı

Yani inanılmaz bunaldım eşimi seviyorum ama huylarını asla sevmiyorum çekilebilecek huylari yok. Onun için psikiyatriye gidip ilaç kullanmayı düşünüyorum çünkü bu şekilde eşime katlanamayacağım

Alışmayı denedim bir çok huyuna alışmaya çalışıyorum zaten. Evde sorumluluklarını bilmeyen pis bir insan işten eve gelir banyosunu yapar o yemeğe geçer ben onun dağıttığı yerleri toplarım banyoya bakarım havlusunu nereye atmış oraya bakarım çantasını nereye koymuş ona bakarım yani her şeyini toplardan sonra yemeğe otururum ben zaten bu hareketlerine alıştım evde ondan hiçbir şey beklemiyorum fakat üstüne bir de şu huysuz memnuniyetsizhareketleri çıkınca insan tahammül edememeye başlıyor

Arada düşünmüyor değilim ben de dört dörtlük bir insan değilim hatalarım mutlaka var ama sevgi her şeyin üstesinden gelmiyor