Böyle bir aile ile nasıl baş edilir?

Aile evinde oldum olası yapamadım. Sürekli tartışma halindeyiz. Ne annem ne de babam beni olduğum gibi hiç kabul etmek istemediler. Kendi kalıplarına sokmak ve sığdırmak istediler ama ben çok direndim. Zorla evlendirmeye kalktılar ya kaçarım ya kendimi ya da sizlerden birini öldürürüm diye tehdit ettim onları ve kendi imkanlarımla okudum öğretmen oldum. Atama bekliyorum gerçi orası da ayrı bir konu... Neşemi hiç kaybetmedim hayata sıkı sıkıya tutundum hem tiyatrocuyum hem çizim yapan bir amatör hem de eğitimli bir tarot danısmanıyım. Tabiki yeterli değil şimdilerde ise dil öğrenmeye çalışıyorum bunun yanı sıra modellik de düşünüyorum ki potansiyelim var. Bahsettiğim bu evde başıma silah cekilmisligi de var kendi öz ebeveynlerim tarafından. Dedigim gibi her şeye rağmen direniyorum ama ailemi gerçekten ailem olarak göremiyorum. Onları sevemiyorum bile. Sanki bir annem ve bir babam yokmuş gibi hissediyorum neden bilmiyorum. Eskiden vicdan azabı çekerdim artık bu da olmuyor. Çevremde sevdiğim birkaç insandan ötesi de yok. Şimdilik ailemle ayrı yaşıyoruz fakat hafta sonlari yanlarına geldiğimde esasında onları görmeye değil kedilerim ve köpeğimi görmeye geliyorum. Yanlarında oturmak bile istemiyorum gercek anlamda dengelerimle oynuyorlar ve ben bipolar tip1 hasatasıyim. Cevremde de dengemi bozacak, kafamı karistıracak bir tane insan koymuyorum zaten dikkat ediyorum bu tarz durumlara fakat ailevi durumum yıllardır bu şekilde devam ediyor ve artık ipleri elime almayı hedefliyorum. Evden tamamen ayrılmayı düşünüyorum çünkü tekrar aynı evde bir araya geleceğiz ve bu kez gerçekten kaldıramayacagım şeyler yaşanacağını biliyorum. Ne yapmalıyım sizce, kendime nasıl bir yol çizmeliyim en az zarara uğrayacak şekilde?