Kızlar, Derdimi anlatabileceğim birisi var mı?

Öncelikle teşekkür ederim şimdiden , buradan yazıyorum

3 aylık evliyim eşimin ailesi silivri taraflarında yaşıyor , bende eltimle aynı apartmanda oturuyorum. O en üst katta bende 1. Katta yım.

Hangi aile üyesinden başlasam bilemedim valla şu an

Önce eşimden bahsedeyim 27 yaşında , toplam 4 kardeşler. Evin 2. Çocuğu.
Abisi 30 yaşında 7 -8 senelik evli. Abisi de eltimle lisede tanışmışlar ( 16-17 yaşlarında) o zamandan beri birlikteler. 2 tane erkek çocukları var.
Önceden ailesi burada yaşıyorlarmış. Eltim o zamanlardan beri ailesini tanıyor yani.
Alışmış artık.
Ben Mehmet le tanıştığımda ise ailesi silivri ye taşınmışlardı.

Rica ederim umarım anlatıp kendini yorduğuna değer, özelden de yazarsan diye gizliden çıkmıştım

Neyse ilişkimizin 6. Ayında ailesiyle tanışmaya götürdü ama ailesi benim ailem gibi değildi.
Annesi bir tuhaftı. İnsanlar normalde evlerine kim gelirse gelsin güzel karşılar ama o benim suratıma bakmamıştı en başında daha o dakikadan ağlamak istedim oradan kaçmak istemiştim.

Kimse özenli bile giyinmemişti hatta

Neden öyle dediniz? Kendini yorduğuna değer diye anlayamadım

Ha özel ha burası farketmez benim için

Bunu yaşayan çok kadın var maalesef çok duydum, hadi kıyafeti falan geç insan bı hoş geldin der güler yüz gösterir yalandan da olsa

Yani anlatırsın ben de fikirlerimi söylerim ama içine siner mi yardımcı olur mu bilemem demek istiyorum

Yani diyorum ya çok tuhaflardı. 2 kızı var mesela onlar bile tuhaf. Birisi 19 yaşında güya üniversitye gidiyor şu an ama iletişim becerisi sıfır. Diğeri lise son ama hiç konuşmaz. Utanmasalar hoş geldin bile demeyecekler o derece. Benim de bir erkek kardeşim var lise son çağında asla böyle değil ve ben herkesten önce kızarım yani..

Yani önemli olan benim içime sinmesi değil ben farklı görüş duymak istiyorum. Aslında konuşabileceğim kimse yok şu an ve bu özel konular ailene anlatılacak şeyler olmuyor. Onlar bilsin istemiyorum. Ee arkadaşlar da bir yere kadar dinliyor

Kızları boş ver, annesi böyleyken kızlar ne yapacaktı ki, asıl ayıbı annesi yapmış, ben de böyle biriyim neredeyse hiç konuşmam kimseyle, birinin yanına da annem zorlarsa çıkar bi hoş geldin der kaçarım, bazıları insan sevmiyor ve konuşacak bir şey bulamıyor kendini de anlatmak istemiyor, buna iletişim becerisi yok diyemeyiz, böyle oldukları daha iyi boş ver sürekli senin dedikodunu yapsalar laf taşısalar daha mı iyi

Anladım anlatabilirsin o zaman ne istiyorsan

Neyse bu böyle devam ederken annesiyle bir iki şey yaşadım hiç suçum olmamasına rağmen beni suçlamıştı. O da annemle görüşmek istedi hatta annemi bir cafe ye davet etti gelcem oraya falan yapmıştı. Annem de başta görüşmek istemedi. Önce siz bir anlaşın biz görüşürüz elbet ne bu acele demişti. Sonra Mehmet duymuştu bunu ve görüşme olmayacak ben zaten istemem bunu annemin niyetini biliyorum diyip annesiyle konuşmuştu ama annesi beni suçlamıştı.

İstersen özelden yaz bana buradan başkalari da okuyabilir yine de sen bilirsin

Sonraları da bitmedi zaten bir keresinde de aile sırlarını söyleyip Mehmet bilmiyor demişti. Güya abisinin babasıyla bir iş yaptıklarını falan anlatmıştı. Bu da bir şekilde duyulunca ona kızmışlar sen niye gidip Ece ye böyle şeyler anlatıyorsun diye.. o da beni arayıp bana saydırmıştı

Biz bu olaydan sonra bir süre hiç konuşmadık

Sonra yine tabii ben aradım. O da konuştu etti ama hiç anlaşamadık. Hep saçma sapan şeylerle geldi önüme. İş ciddiye bindi biz söz-nişan evde bir arada yapmak istedik. O da sözde bohça yapmak istedi bizde olur bizde yaparız dedik

Ama sonra bütçem yok dedi. Ailemi sinir etti bu sefer.
Ben para harcamıştım o bana gelmiş ama benim bu kadar yok diyor güya 5000 tl işe bohça yapıp çıkmakmış niyeti.

Sonra neyse bu da bir şekilde halledildi ama ağzıma edile edile. Çok gözyaşı döktürdü bana.
Değersiz , bir mâl gibi hissettirdi.
Nişanım oldu. Karı koca bana bir küpe taktılar sadece.
Ona da sustum sustum sonra patladım. Ben patladım diye kötü gelin oldum. Yine sorunlar oldu.

Sonra babası başladı bu sefer.. ben beyaz eşyamı kendim aldım. Kurutma makineme kadar.. Babası da oğluna 2 koltuk bir yatak odası aldı.

Yemek masası , tv ünitesi , televizyon , ankastre set bunların hepsini Mehmet aldı.

Bir ev verdiler o da zamanında Mehmet e verilmiş zaten.

Tadilatı cartı curtu hepsini Mehmet yaptı.

diğer şeyleri de ben yaptım. Mutfak eşyası , yatak odası eşyası hepsini kendim aldım. Hiçbir destekleri olmadı

Sonra tabii benim gelinlik falan almam gerekiyordu artık

Sen hepsini tamamen anlat ben en son yazayim olur mu okuyorum yazdıklarınin hepsini

Bekliyorum işte annesi falan gelecek bizde seçeceğiz ama bir öğreniyorum ki babası bana bir gelinlik bulmuş bir oraya gidip denemem gerekiyormuş. Kabul etmedim tabii ki ve babası benim gelinliğe verecek param yok dedi almadı.
Eşim aldı bana gelinliğimi , kınalığımı

Hiçbir masrafta oğullarına destek olmadılar..

Mehmet debelenip duruyordu ama oralı bile olmadılar

Sonra biz sadece nikah yaptık. Nikahımda bana sadece bir kolte taktılar. Hiç bilezik yapmadılar

Sonra neyse takı merasimi bitti daha biz sayamadan annesi geldi boynumuzdan her şeyi aldı. Bizim fotoğraf çekimimiz de aynı gündü o yüzden eve gidemedik hemen. Onlar da nikahtan çıkıyorlar takıları evlerine bırakalım demiyorlar kendi evlerine götürüyorlar.

Sonra ben fotoğraf çekiminden sonra evim geldim. Evime adım attığım ilk günümde ağlayarak girdim o eve. Eşimle tartıştım. O gün hep ağladım.
Gitsek gidemeyiz. Alamayız da.. ve ertesi gün balayı için yola çıkacaktık. Eşime de kızgınım pasif kaldığı için. Yalvardım ona dedim ki kalk dedim ertesi gün git al takıları gel. Yapamadı. Çiğneyemedi ailesini.

Sonra balayından döndük tabii aklım hep takılarda.
Benim babam yok insanlar bana takı takarken hep hal hatır için geldiler taktılar. O kadar içime oturmuştu ki. Üç kuruşumuza göz dikdikleri için.
Sonra el öpmeye gittik. Babası bir küçük cüzdan gibi bir şey getirdi eşimin eline verdi al takılarınız burada dedi. Allah tan annemin , eşimin , ablamın ve abisinin taktığı bilezikler kolumdaydı onları almamışlardı. Neyse biz eve geldik. Paraları 200 lük yaptırmıştı.

Direkt dedim ki Mehmet buradan kesin para almış baban

Mehmet inanmadı. Saydı etti yani dedi tahmini bu olabilir dedi kabullendi. Sonra altınları saydı tamam ya hepsi tam dedi. Sonra ben baktım artık öyle bir noktaya gelmişiz ki nikah fotoğraflarına bakıyoruz kim ne takmış diye.. bilmiyoruz ki.. vee gördüm ki iki altın ve 50 euro yok ortada. Vee tabii ki para eksik mi bilmiyoruz bile. Mehmet dedim eksik var

Bildiğiniz babası içinden almış

ağladım durdum. Diyorum ki bende bu kadar para vardı nasıl toplam bu kadar çıkabilir.

Mehmet de içerliyor ama elinden bir şey gelmiyor. Bir süre beni soracağım babama diye oyaladı. Soramadı. Babam bilmiyor mu bizim bildiğimizi dedi. Adam bile bile almış dedi babasını kötüledi. Bu beni dolandırabileceği son noktaydı dedi.

Şimdi 3 aydır rahatımız yerindeydi ama yine söylenmeler başladı. İşte annesi eltimi aramış demiş beni aramıyorsunuz. Bu arada eltime de aynısı yapılmış onlar düğün yapmışlar onların hiçbir takısı geri de verilmemiş.

İşte gelmiyorsunuz diye söylenmeler başlamış. Dün gece de abisi Mehmet e yazmış. Haftasonu babamlara gidelim mi diye

mehmet bana söyledi delirdim. Dedim ki ben orada bir el gibiyim. Ne konuşan var ne muhatap olan.. annen dedim kayınvalide gibi davranmıyor.
Biliyor annesi de aslında. Dedim arar konuşurum senin hatrın için ama telefonda bile saçma sapan şeyler söylüyor.

Daha 1 aylık evliyken eşim dedi ki bizimkileri bir arayalım tamam dedim

Telefonu bana verdi annesiyle konuşuyoruz. İşte diyor ki cumartesi sana kahvaltıya gelcez baban diyor ki şunları bir yoklayalım.. bu arada eşim cumartesi günü çalışıyor.

Ha bir de babası alkol bağımlısı. El öpmeye bile gittiğimde içerde kendine rakı sofrası kurdurmuş bir insan

Saygısı bile yoktur kimseye, kadınları konuşturmaz pek

Şimdi iki gündür eşimle tartışma halindeyiz.
Ya dedim ki abin eşiyle çocuklarıyla gitsin ama biz gitmek zorunda değiliz. Başka zaman gideriz.
Biraz da onlar kırılsın Mehmet dedim.

Yok işte onlarla gidersek daha rahat oluruz dedi.

Ben dedim ki sen rahat olursun ben değil dedim ya sen dedim benim o evde nasıl durduğumu gördün mü hiç.. kimsesiz bir haldeyim ben orada dedim.
Yengen alışmış o aileye ama ben ne yapayım dedim.
Annen tuzu bile isterken bana değil sana söylüyor dedim.
Mutfağa gidiyorum yüzüme bile bakmıyor kimse dedim. Yengen bile koşturmadan unutuyor bazen dedim. Annen ne kadar yengene bilense bile ona alışmış. Her şeyi ona söylüyor dedim.

2 kere mangala gittik onlarla yemin ederim o kadar kötü hissediyordum ki.. ya benim ailem Mehmet geldiğinde hemen onunla ilgilenirler çünkü misafir o dur. Yen gelenle sohbet edilir bizde

Onlar böyle değil. Eltim iyi bir insandır ama yeri geliyor o bile onların yanında 180 derece dönüyor gibi geliyor. İşine geldiği gibi davrandığına eminim.

Annesi beni sürekli eltime anlatıyor

Kahvaltı muhabbetini bile gözü korktu diye anlatmış

Dedim abla niye gözüm korksun. Habersiz geliyorlar bir de bana değil sana geliyorlar. Kayınpederim zaten ortadan kayboluyor eve bile gelmiyor

Bu arada cidden habersiz bir şekilde eltime gelmişlerdi. Yoldayken arayıp eltim sorunca söylüyorlar. O gün de evde yoktum cumartesi günü ablama gitmiştim, eşim evde olmadığı için kahvaltıyı orada yapmıştım.

O gün eltim mesaj attığında öğrenmiştim o da dedi ki hep beraber bende yemek yiyelim bari demesinler gelmedi etmedi diye dedi.

Babası yoktu zaten

Ertesi gün de erkenden gitmişlerdi

Yani ben işin özü kendimi igrenc hissettiğim bir ailenin içine gelin gittim. Eşimi çok seviyorum ama ailesinden bir o kadar uzak kalmak istiyorum

Ama ne olursa olsun aman onlar kırılmasın diyorlar. Dün artık dedim ki hepiniz tuhafsınız. Sen , abin , yengen herkes dedim kör kütük her şeyi biliyor görüyor ama yine de boyun eğiyor dedim. Bür kere olsun abisi takıları için hesap sormamış mesela..
babasının yaptıkları daha nice şeyler de var ama kimse sınır koymamış.
Annesinin keza yaptıkları ettikleri bini geçmiş ama yine herkes onu da öyle kabul edelim diyip susmuşlar.
Ulan ben kendi ailemi sırf anneme kazık attılar diye tek kalemde silmiş biriyim

En yakınım iki dayımın yaptıklarına bile susmadık

Susmadım*

çektim çıkardım annemi oradan.. herkes sırtını döndü ama umrumda olmadı.

Milleti ben anlayamıyorum o yüzden

Bazen eltimle bile aynı apartmanda olmak istemiyorum. Daha da uzak olmalıydık diyorum.

Herkes kötü konuşuyor ama sonra yüz yüze gelince tam tersi davranıyor. Bu işte yanan da ben oluyorum. Eşim oraya gidince hizmet ediliyor , babasının yanından ayrılmıyor , abisi varsa onlarla konuşuyor ama ben ne yapayım?

Anlattıklarımı yaşamanız hisssetmeniz lazım inanın ki eksiği var fazlası yok

Hepsini okuyup yorum yapacağım

Hiçbir yerde ben kendimi bu kadar yalnız hissetmemiştim

Yorumlarınız olumlu veya olumsuz olabilir ben dertleşmek istediğim için yazdım. Anlatacaklarım bu kadardı. Tekrardan şimdiden teşekkür ederim

Sen baştan hiçbir şeye sesini çıkarmayıp kabul edip taviz verdikçe tepene çıkmışlar, evlenenlerden hep şunu duyuyorum sadece eşinle değil ailesiyle de evleniyorsun o kişinin, karşındakini ne kadar seversen sev kör kütük aşık olursan ol ailesiyle anlaşamıyorsan eşinle de ileride böyle anlaşmazlıklar çıkıyor, çoğu kadın bi evleneyim de uzak dururuz diye böyle evlilik sürecinde senin gibi tüm olumsuz durumları alttan alıyor, ama ne kadar yanlış düşünüp hata yaptığını sonradan anlıyor. ama sonuçta eşinin ailesi ne kadar uzak durabilirsin ki bu imkansız, eğer eşin tamamen ailesini silip atmış biri değilse mecburen görüşeceksin

Kız kardeşlerine bir şey diyemem, ben de yapısal olarak sessiz içe kapanık biriyim kimseyle konuşmam, kendi ailemle de zaten anlaşamıyoruz, benim abimin karısı olsa ona da mesafeli dururum konuşmam, sen onları boş ver, sana yakın davranması gerekenler onlar değil, belki onlar da annesinden babasından şikayetçi bir an önce o evden kurtulmanın peşinde, iletişim becerisi yok diye düşünme

Onun dışında hangi olaya ne yorum yapsam bilemiyorum nereden tutsan elinde kalıyor, o arayıp sana saydırmış konuşmamışsınız ya sen de keşke konuşmasaydın bi daha, evlenmeden böyle yapan evlendikten sonra neler yapar, bohça konusunda çok gözyaşı döktürdü bana değersiz bir mal gibi hissettirdi diyorsun ya, keşke o an durup bir sorgulasaydın ben ne yapıyorum bu insanlarla evlendikten sonra halimiz ne olacak diye, ben 23 yaşındayım bekarım hayatımda kimse yok evliliğe de sıcak bakan biri değilim, sana konuşmak kolay diyebilirsin ama ben gördüğüm ilk saygısızlıkta bi soğuyup kendimi sorgulardım, acaba mı diye, eşin ne kadar iyi birisi olursa olsun aileyle anlaşamıyorsan olmuyor, ona bu konuda ne diyeceksin ki mesela görüşmeyelim aileni sil at da diyemezsin, o da ne kadar tavır koyabilir, yine bi sorun olunca sana diyecek alttan al vs diye, hep üzülen taraf sen olacaksın, genel konuşuyorum hep böyle oluyor

Senin eşin de zaten pasif kalan ailesine laf söyleyemeyen biriymiş bu daha kötü işte, takılar gelin ve damada verilir diye biliyorum ben, hem hiçbir şeye yardımcı olmayıp hem yangından mal kaçırır gibi kaçırmalarından belli zaten içinden para aldıkları

Aslında ben her şeye sesimi çıkardım. Hatta ağzımla bile bakın anne nişanda bir küpeyle geldiniz ama umarım nikahta böyle yapmazsınız bu benim için ayıp olur bile dedim.
Ama annesi ve babası benim laflarıma kırılmışlar öyle dediler. Üstüne daha birçok şey oldu.
Kız kardeşleri umrumda değil zaten sadece konuşmadıkları için tuhaf geliyor ama dedikodu yapıyorlar o ayrı. Bir iki kere yakaladım hatta.
Neyse kız kardeşleri sorunların en küçüğü diyebilirim.

Şimdi asıl sormak istediğim abisi gidelim diyor bizimki ise tamam ayağı yapıyor. Yahu dedim biz niye abinlerle gidiyoruz gitmek zorundayız.. zaten her türlü bu insanlar o tribi bugün olmasa da başka bir gün bir şekilde bu devran böyle döndükçe atacaklar. Yani sen hadi o günü kurtardın gittik ee diğer günler ne olacak aynı.. bize gelmiyorsunuz , aramıyorsunuz diyecekler. Bizlerin de bir aile kurduklarının farkında değiller. Eltim baştan kendisi anlattığı için bende anlatıyordum ama haklısın çok konuşmamak gerek o konuşur ama gider yine gönüllerini yapar ama kötü ben olurum.
Abisiyle gitme konusuna ne diyorsun peki? İki gündür bu yüzden bir tartışma içindeyiz. Bugün akşam işte tekrar sordum abinler gitcek mi diye galiba evet dedi. Biz gitcek miyiz dedim , bilmiyorum daha karar vermedim dedi.
Sonrasında ise onlarla gitsek daha iyi olur falan yaptı.
Bende ona yukarda yazdıklarımın aynısını saydım.

Madem kırıldılar niye yüzsüz yüzsüz takıları alıp kaçırdılar hemen, Bence sen sadece eşinle iyi anlaşmaya çalış, bu insanlarla bir bağ muhabbet kurmaya çalışma, minimum düzeyde muhatap ol, bence abisiyle gidin, o kalabalıkta illaki muhabbet döner konuşurlar, sen de sessizce oturursun, onlar sana nasıl davranıyorsa aynı öyle, arkandan da ne konuşurlarsa konuşsunlar kulaklarını tıka, onları arayıp sorma evine davet etme, sen eşinin sana bu konudaki tavırlarına bak, o sana iyi mi yeter, diğerleri her şeyi her halükarda konuşacak bi kusur bulacak zaten, ben olsam böyle yaparım bu insanları düzeltemezsin mücadele etmek de seni yorar o yüzden ne kadar az görürsen o kadar iyi