Mahkemeler insanın vicdanımıdır?

İnsanlık tarihi boyunca, toplumsal düzeni sağlamak amacıyla dinler ortaya çıkmıştır. Bu dinler, insanların bulundukları toplumların ahlaki değerlerine uygun olarak, iyi bir insan olma ve topluma katkı sağlama amacıyla kurallar koymuştur. Nüfusun artmasıyla birlikte, köylerden kasabalara, oradan da şehirleşme ve devletleşme süreçlerine geçiş yaşanmış; bu süreçte dinlerin yanı sıra toplumlar yeni kurallarla da tanışmıştır.20 yy. da yaşanan dünya savaşlarından sonra artış gösteren insan nüfusu akabinde bilim ve teknolojinin ilerlemesiyle, modern hukuk sistemi gelişmiş ve bireylerin hakları, toplum düzenini sağlayacak şekilde güvence altına alınmaya çalışılmıştır. Küreselleşmenin etkisiyle bu hukuk sistemi, zamanla daha birey odaklı hale gelmiştir. Ancak bazı ülkelerde, hukuk sistemleri tekelleşmiş ve gücü elinde tutan kesimin çıkarlarına göre şekillenmiştir. Ülkemizde alınan kararlar, bu yozlaşmanın bir sonucu olarak, halkın kendini güvensiz hissetmesine ve dış yatırımların azalmasına yol açmıştır. Bu durum, toplumda huzursuzluğu ve kaos ortamını doğurmuş ve yanlış uygulamalara ve kararlara kapı açmıştır. Bu nedenle, mahkemelerin vicdanı temsil ettiğine inanmamakla birlikte; asıl önemli olanın insanların kendi vicdan mahkemelerine sahip olması gerektiğini düşünüyorum. Vicdanlı ve merhametli nesiller yetiştirmek, toplumsal düzenin sağlanmasında en temel unsurdur.

Toplum olarak önce insanlar arasında adaletli olmalıyız ki, sonra mahkemeye gidince adaleti isteyelim.

Sokakta, markette, ticarette, orada burada, sanalda, önce elimizi vicdanımıza koyacağız ki, sonra adalet isteyelim.

Kırıp dökmeden, insanları linçlemeden, hakaret etmeden insan gibi yaşayacağız ki, sonra adaletten hep beraber bahsedelim.

Bu ülkede küfür etmeden yaşamak çok zor maalesef. Hala direniyorum.