Ne kadar zaman geçerse geçsin bugün yazsa yine cevap veririm dediğiniz biri var mı?

A diye kısaltacağım birisi. Kendisiyle aynı hastanede çalışıyorum. Bir gece nöbetinde arkadaşımı ziyarete gittiğimde karşılaşıp tanıştım. Çok zaman geçmeden birlikte molalara çıkmaya başladık. O zamanlar evli olduğunu bilmiyordum. Daha doğrusu muhabbeti geçmemişti aramızda. Derken deprem oldu ve Hatay'a gitmek üzere hastanede toplandık. Birlikte çıktık yola, ben kullanırken omzunda uyuyakaldı. Bir yandan çok hızlı giderken bir yandan da sırf rahatsız olmasın diye derin nefes bile alıp vermiyordum. Neyse Hatay'a vardık ve çalışmalara başladık. Gece olduğunda aynı çadırda uyuduk ve olanlar oldu. Sabahına evli olduğunu ve mutsuz olduğunu söyledi. Bitireceginden, halı hazırda karı koca ilişkisi yaşamadığından bahsetti. Ama ben bunu kendime yediremedim ve onunla bütün bağımı kopardım.

3-4 ay önce merdivenlerde karşılaştık ve sarıldık. Akşamına boşandığını ve kahve içmek istediğini beni özlediğini söyledi. Gittim konuştuk güzel zaman geçirdik. Ama bu sefer de sevgilisi varmış. 😅 Ben yine çektim kendimi.

Ilk ve tek askim. 2 cocugu oldugunu ogrenmistim. Bir daha ses seda yok. 15 senedir varligindan haberim yok. Olum doseginde olsam ve gelse ve 1-2 dk bakissak elini tutsam, huzur icinde olebilirim. Bu kadar sevilmeyi haketmedi o biliyorum ama o benim cezalandirilmam icin gonderilen bir siluet belki de. Hayatim normale donmedi. Hep aklimin bir kosesinde. 12 13 senede ben degistim ama ona olan duygularimi unutamiyorum. Kendimden de utaniyorum. Beni o kadar gucsuz birakiyor ki bu. Asla normal kendi normalime donemicem biliyorum.

Evet. Kabul etmemişti ama hala bekar o da. Bilmiyorum nerede ne yapıyor şimdi. Aşkın tadına varmıştım sayesinde. Aynı zamanda acısının tadına da