Sizce bundan nasıl kurtulurum?

Babam mesafeli ve soğuk. Beni öpmez ve bana sarilmazdi. Sevgi sözcükleri kullanmaktan da anlamaz. Ama kızınca güzel gösterir. Sabah evden çıkar akşam eve gelince de vaktini televizyon başında harcar ben var mıyım yok muyum umrunda bile olmazdı.

Genelde benim kendime verilen değeri hissetmediğimi söylerler. Yani bu yüzden bana değer veren insanları görmeyip beni aşağı çeken insanlara daha fazla değer veriyormuşum. Çünkü kendimi ait hissettiğim yer beni aşağılayan insanların yanıymış. Yani insan zihni alışık olduğuna çekilip alışmadığından korkar ya. Ondan ötürü. Bir de ben ergenlik cagimda özellikle erkeklerle arkadaş ilişkisi çok kurardım. Yani sevgili anlamında değil arkadaş olarak. Çünkü bir erkeğin seninle ilgilenmesi nasıl bir şey merak ederdim ve erkekler tarafından görünmek isterdim

Evet. Ama benim başka travmalarım da var. Ben fiziksel olarak deformasyonlu şekilde dünyaya geldim. O yüzden çok fazla cevremdekilerin alay edip zorbalık yaptığı birisiydim. Sonradan ameliyat filan geçirdim ve eski dikkat çekici görüntüsü biraz azaldi ama işte psikolojik olarak maalesef çocukluğumda çok yıprandım. Kendimi aşırı çaresiz hisseder ve kendi bedenimden çıkıp başka bir insanın bedenine girmek isterdim. Mesela halen konuyu bir psikologa anlatayım mesela ağlayarak anlatıyorum. Onun aşağılık kompleksini üzerimden tam olarak atamadım. Kendimi halen aşağı birisi gibi hissediyorum. Herkesi o kadar gözümde büyütüyorum ki