Ailemden görmediğim sevgiyi ve hissedemediğim güven duygusunu başka yerlerde aramam güzel mi?

Bence güzel,

çünkü en azından kabullenemediğimin ve değişmek istediğimin kanıtı bu

bebde sevilmeyi hak ediyorum, kötü biri değilim enerjiğim pozitifim yardım severim. Tek sorun kalbimde kanayan yara, bazen baş etmek zor oluyor

o yüzden semtimdeki bar cafeye gitmeye başladım. Dairemi burada satın aldım ve uzun seneler buranın halkından olacağım.

gittiğim kafede genelde yaşlılar var, ama kafa dengi insanlar

beni dinleyip anlayış gösteriyorlar onlarla eğleniyorum bazen acımı paylaşıyorum ve beni çok seviyorlar neşeli enerjik ve tatlı olmamı

ve burada semtimdeki tanıştığım her yaşlı insan kadın erkek fark etmez eğer bir şeye ihtiyacın olursa biz buradayız her zaman seni koruruz diyorlar

bazen cafeye gidip ağlıyorum içimi döküyorum, yalnız hissettiğimden ve ailemden çekindiğimden

aile evinde asla ağlayamam

ve hikayemi bilen birkaç yaşlı arkadaşım, yalnız değilsin artık sende bizdensin ve biz hep senin için buradayız diyorlar

Barda çalışan genö bir çocukta var, ama onunla flört gibiydik ona ilişki düşünmediğimi açıkça söyledim yüzüne ve sorun değil arkadaş kalacağız dedi

Bazem onunla konsere veya merkeze gidiyorum onunda arkadaş çevresi büyük

ailem yok ama arkadaşlarım çok, tani ki çok acı verici bir duygu kendi anne babamdan sevgi veya güven hissedemem

ama geçmişe takılı kalamam.

hayallerim var !