Hic arkadasim yok benim?

dis gorunus olarak havalimi duruyorum bilmiyorum kendimden emin bir durusmu sergiliyorum bilemiyorum kimseyle yarismam gosteriste yapmam icimden geldigi gibi yasarim

bende bunu anlamadim ben guzel giyinmeyi kendime bakmayi severim asiriya kacmadan yalaka menfaatci kiskanc dedikoducu degilim sahtelikten nefret ederim bilincli bir insanim karsimdaki nasil goruyorsa ilk tanisiyoruz sohbet muhabbet iyi sonrasi bakiyorum devami yok hersey orada kaliyor ben aramadikca kimse aramiyor sormuyor

elimden geldigince icten davranirim sicak ama niye boyle bilmiyorum

ben dis gorunusumle kaybediyorum sanirim ya havali goruyorlar ya da burnu buyuk cunku karsimdaki insan cekimser mesafeli duruyor karsimda

acik giyinmeyi kendimi teshir etmeyi hic sevmem cokta kapalida degilim orta duzey ama kiyafeti iyi tasirim

bunun esle bir alakasi yok ben tanidigim kisinin zirt pirt evind gitmem zaten o kadar rahat olamam disarda gorusurum bayan bayana bana kalirsa kendimden emin bir durus sergiledigim icin bana ulasamiyorlar menfaatlerine cevapsiz kaliyorum yani soyle bana bakiyorlar dis gorunus olarak giyinmesini biliyor kisilik olarak kendini yetistirmis egitmis bilincli kendinden emin kendilerini eksik hissettikleri icin belki uzak duruyorlar bilmiyorum

sosyal medyadada boyle bakiyorum tanidigim kisiler baska kisilere begeni atarlar benim paylastigim seyleri listemdeki cok az kisiler begenir bide bunlar beni cok iyi tanidigim kisiler ben niye boyle silik gibi kaliyorum bilmiyorum

insanlar sadece yuzyuzeyken benimle samimi gibi gorunuyor oyle tavir sergiliyor ama arkalarini dondugu an bitiyor arkasi gelmiyor bende buna anlam veremiyorum

mesala gecen bir arkadasla sozlesmistik bir konuda bana seni ararim konuyu konusuruz dedi yuzyuze gelince gor icten samimi gibi ama benden ayrildiktan sonra ne aramak nede baska birsey arayip sormadi

kova burcuyum

neseliydim canliydim agzina ettiler kime guvendiysem sirtimdan vurdu bende kendime soz verdim kimseye yuregimi acmicam deger vermicem bana adim atana cabalayana karsilik vericem benim icinde adim atan cabalayan yok sanirim insanlarin hayatinda onemli yer edinmiyorum

bugune kadar benim icin cabalayan degerli oldugumu hissettiren biri olmadi yani dost dediklerim yuzunden guvensizligi ogrendim nesem canliligim gitti simdi herkese uzak mesafeli davraniyorum

benim insan sandiklarim dost bildiklerim curukmus bir anda beni silecek kadar bunu anladim ben hayatimi cozemiyorum zaten hicmi duzgun insan cikmaz karsima nerde sorunlu yanlis insan var beni buluyor birsey oluyor yurumuyor bakiyon sonunda hayir gormuyon nazarmi var beddua mi anlamadim neye elimi atsam yurumuyor elimde kaliyor

kimse benim icin yorulmuyorki cabalamiyorki zaten bugune kadar ben cabaladigim insan yerine koydugum icin degerim bilinmedi simdi ise hersey karsilikli

ben zamaninda cevremdeki kisilere dostum dedigim kisilere cok fedakarliklar yaptim deger verdim durust oldum ama hepsi degerimi hice saydilar fedakarliklarimin degerini bilmediler bir kalemde silip arkalarina bakmadan cekip gittiler degerden fedakarliktan soguttular icimde kapanmaz yaralarla yasadim ben guvensizligi ogrendim mesala kendime deger verilmiyen silik kimse ciddiye almayan pasif biri oldugumu inandirmistim ben kendimle cok mucadele verdim kendimi ayaga kaldiran kendim oldum ve kendime suna inandirdim kendim degerliyim yaradan deger vermis yaratmis rizkini veriyor koruyor kolluyor kul neki kulun gozunde degersiz olsan ne yazar dedim ve kendime soz verdim bundan sonra hayatimda hersey karsilikli dedim degerde çabada kimse çaba vermiyormu ben kendimden eksiltmiyorum degersiz anlamlar kendime yuklemiyorum pekala kendime yetiyorum diyorum artik kendi degerimi insanlarin gozunde aramiyorum

bir insan hadi hayal kirikligi yasatir hayatima giren tanidigim sevdigim dedigim hepsimi hayal kirikligim olur ben bunu anlamadim

bende nasil bir sanssizlik var cozemedim

nasil yani

onu simdi bende dusunuyorum hayatima giren cikan kaybettigim hayalkirikligi yasadigim herkesin bana birseyler kattigina inaniyorum neden dersen beni bugunku ben olmami saglayan sebepler yani soyle hayat uzun bir yolculuk bu yolculukta ayri ayri duraklar durdugun o her durak ayri tecrube ayri yasanmislik bir sonraki duraga hazirlama belkide daha tecrubeli