İftiraya uğradınız mı?

Gün bile aydınlanmadan uykular haram şekilde böyle bir konu aciyorsam ne kadar üzüldüğümü tahmin edebilirsiniz. Çocuklarımla beraber bir hayat mücadelesi veren tek başına kimsesiz bir insanım. Hayat mücadelemde kimseden destek istemedim. Çünkü istesem başka türlü isteklerle geleceklerini biliyordum. Zaten onlarda hep köstek oldular. Yapmadigim birşeyden dolayı namus iftirasina uğradım. Oysa insanlar benide biliyolardi iftira atanlarida. Ama herkes onlara inanmayı seçti. Böyle olunca onlar dahada azitti. Ben surda bunu yapmışım burada bulusmusum vs vs. Duyunca şok oluyorum. Ve bunları başlatan kişi zamanında çok rahatsız etti ve yüz vermemiştim. Olay sonra buralara geldi. Ve kulaktan kulağa aktarılıyor. Malum iş yasami. Zaten artık benim herkese tek tek bunun iftira olduğunu anlatmam imkansiz. Anlattım da. Ama bir faydası olmadı. İnsanlar inanmak istedikleri şeylere inanıyorlar. Kimsede bu kadın gariban kimsesiz yazıktır demiyor. Kime selam versem laf dedikodu. Artık bende insanlardan kaçıyorum insanlarda benden. Cunku biliyolar benimle konuştuklarında adları cikacak. Kendimi vebali gibi hissediyorum artık. Güzel ya da cekici biri değilim. Bosanmis ve dulum. Sanırım sebepte bu zaten. evlenmek isterdim aslında ama karşıma bu niyetle kimse çıkmadı. Cikanlarda malum istekleri iste. bunun sonu yok biliyorum. Sektör aynı. Gideceğim yere benden önce haberim gidiyor. Yeni insanlar gelse anlatılıyor. Çok üzücü bir durum. Kalbim çok kırık. Hem insanlara hem yaradana. Ben bunları haketmedim. Ne bu dünyanın adaletine nede ilahi adalete inanmıyorum artık. Kıyamet çok geç kaldi. Çok uzun oldu kusura bakmayın okumak zorunda değilsiniz. Ben sadece içimi dökmek istedim. Hiç bir faydası olmayacak biliyorum ama öyle dertlendim işte gecenin bu vakti.