Ben anlatamıyorum galiba. Hatta o anlatırken dinlemeyi de görevim bile sandığım oldu. Hayır çocukların dinleme gibi bir görevi yok, ebeveynimin sorunlarına boğulmak zorunda değilim. Ve bu şimdi böyleydi de geçmişte daha mı farklıydı sanki. Ben küçücük çocukken bile annem kendi sorunlarını anlatırdı. Ben okulda yaşadığım olumsuz bir durumu anlattığımda sanki yok sayardı, orada bir empati hissetmezdim, sadece anlaşılmadığımı hissederdim. Acaba ben çocukken gerçekten beni dinleyen empati kuran ve anlayan bir insan var mıydı merak ediyorum. Umarım hatırlarım öyle birinin varlığını. Şimdi anneme bunları söylesem kaldıramayacak kadar zayıf olduğunu da biliyorum, telefonu yüzüme kapatır veya konuyu değiştirir.
Şimdi bile önemli şeyler anlattığımda bir sonraki konuşmamızda ne olduğunu sormuyor, hatta aklına bile gelmiyor. Veya benim yaşadığım uzun süreli bir sorunun neden olduğunu sorgulamıyor. Ben onun sorunlarına bu kadar eğilerek fazla duyarlılık mı yapıyorum? Arkadaşlarım da zaten çok fazla duyarlı bir insan olduğumu söylerler. Sebebi işte bu..
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer