Annenize bir şey anlatabiliyor musunuz?

Ben anlatamıyorum galiba. Hatta o anlatırken dinlemeyi de görevim bile sandığım oldu. Hayır çocukların dinleme gibi bir görevi yok, ebeveynimin sorunlarına boğulmak zorunda değilim. Ve bu şimdi böyleydi de geçmişte daha mı farklıydı sanki. Ben küçücük çocukken bile annem kendi sorunlarını anlatırdı. Ben okulda yaşadığım olumsuz bir durumu anlattığımda sanki yok sayardı, orada bir empati hissetmezdim, sadece anlaşılmadığımı hissederdim. Acaba ben çocukken gerçekten beni dinleyen empati kuran ve anlayan bir insan var mıydı merak ediyorum. Umarım hatırlarım öyle birinin varlığını. Şimdi anneme bunları söylesem kaldıramayacak kadar zayıf olduğunu da biliyorum, telefonu yüzüme kapatır veya konuyu değiştirir.

Şimdi bile önemli şeyler anlattığımda bir sonraki konuşmamızda ne olduğunu sormuyor, hatta aklına bile gelmiyor. Veya benim yaşadığım uzun süreli bir sorunun neden olduğunu sorgulamıyor. Ben onun sorunlarına bu kadar eğilerek fazla duyarlılık mı yapıyorum? Arkadaşlarım da zaten çok fazla duyarlı bir insan olduğumu söylerler. Sebebi işte bu..

Annenize bir şey anlatabiliyor musunuz?
Cevapla