Özlem listenizin başında neler var neleri çok özlediniz?

Özlenilen insansa ve özlendiğine değiyorsa saygım sonsuz 🤲

Yarım kalmış bir hikaye ise. Genelde bu durum oluyor.

İnsansız özlemler seni tam edecek olan eksiklikleridir. En iyisi mutlu olmaksa amaç kendini mutlu etmeyi bilmek. Özlemler giderilir mi bilemem ama daima mutlu olmak için seçenek var ve bence zaten mutlusunuz 🤲😌

O zaman ne güzel. Oda güzel bir adım 🤲

Tabiki de inana mutlu olmanın yollarını kendine açmalı 🤲 çünkü gülmek mutlu olmak pozitif olup enerjinin hep yüksek olması bunlar güzel şeyler. Ve insana gerçekten yaşam enerjisi veriyor 🤲

Öyle tabiki ama bazı zorluklar var onlar çok yoruyor. Ne kadar pozitif olsan da veya enerjin yüksek olsan da tez canlı olsanda insanı o boşluğa umutsuzluğa üzüntüye düşüren haller oluyor.

Evet öyle maalesef. Bizde olmayan sorun en yakınlarımız da olunca bizi de etkiliyor. Oysa insan şöyle düşündüğün de ben ne yapayım diye düşünmeyen illa yapacak bir şey bulan koşturan mutlu huzurlu ve daima gülen insandım diyor. Oysa şimdi bakıyoruz da herkes bir köşede mutsuz. Çok şükür ben daima mutlu olmayı başarıyorum ama insanı en çok üzen sevgisizlik bence. En yakınlarının bir anda en uzak olan kişiler arasında görmek insanı işte bu yıpratıyor.

Yani normalde şöyle derler , hayatında sana yer verenlere yer ver. Yani senin mutlu olmanda rol oynayanlara yer ver. Mutsuz eden kıran üzen veya psikolojik olarak etkileyenleri hayatından çıkar derler. Ben çok şükür kendi içimde mutluyum. Ama sevdiklerime kırgın ve dargınım.

Ben ne kadar mutsuz olsam da bir şekilde mutlu olmayı başarıyorum. Ama bazen durgunlaşırım. Hani mesela geçenlerde hasta oldum. İnsan bir ilgi alaka bir merak bekliyor ama hiç görmedim kendi kendimi iyi etim. İşte durum böyle olunca insan duruluyor.

Ya psikologluk bende de var. Hatta kendimden çok çevrem olsun tanımadığım insan olsun çok motive eden yardımcı olan şeyler yaptım. Ama söz konusu kendimde olunca yine başarıyorum ama sorun ne biliyor musun. Ben maneviyata çok değer veririm. Ama en değer verdiğim ailemden bu tür soğukluklar veya ilgisizlik sevgisizlik sendromu olduğunda istemsizce üzülüyorum. He ne kader etkiliyor boşluğa düşecek ama kalmayacak kadar. Diğer türlü sonuçta yalnız yaşamıyoruz. Ailemizle yaşıyoruz. Ama ne bileyim belki de bazen duygusallık ağır basıyor ondan böyle oluyoruz.

Ya öyle sinirlenmek kalp kırmak gibi bir durum olmuyor zaten de. Sadece öyle bir zamana denk geldik ki , insanlar kibirleniyor bencilleşiyor ve git gide birbirlerinden uzaklaşıyorken biz tam tersine ben diyorum ki bu bağı daha da kuvvetlendirelim. Hani sohbet olsun muhabbet olsun hal hatır sormak ya da günün nasıl geçti demek gibi. Bu tür şeyler insanı hayatta mutlu ve huzurlu kılar. Ama baktığım da evde de değişkenlikler oluyor. Yoksa tabiki olgun yetişkin insanlarız ama ben mesela en basit çocuk kankalarım var onlarla oynadığım da bile hızırlıöve mutluyum. .

Evet çok kankam var 😂 ama onlar da bana bazen sorun oluyor ama nasıl 😂 mesela Serra var 5 yaşında kankam. Onunla böyle sarılıp sohbet ediyoruz. Ana okulundan konuşuyoruz. Yeğenim gördü. Bi
Yüzü düştü bir kıskançlık bak 1.5 ay oldu hala arada der sen git Serra’ya sarıl diye 😂😂

O zaman derinlere inmek gerek.

Umarım kavuşursunuz ne diyeyim 🤔🤲